Klik 2 - klik op de foto en garandeer uzelf prettige feesten...
F2010
Terug naar sitemap
woensdag 23 december 2009
dinsdag 22 december 2009
Visum India - (Bureaucratie)²
Terug naar sitemap
Ik heb me een beetje door het zuiden van Thailand richting Kuala Lumpur gehaast omdat ik men India visum voor de kerstperiode wilde aanvragen. Deze periode brengt immers toch de nodige vertragingen mee...
Afgelopen maandag, 14 dec ben ik dan ook naar Grandlotus India Visa Centre getrokken om men aanvraag in orde te brengen. De Indische ambassade heeft al de visaformaliteiten aan dit bedrijf uitbesteed, en dit is dan ook het officiele kanaal om een visum te bekomen.
Het ganse proces bestaat uit verschillende stappen - waarom simpel als het ook ingewikkeld kan?
1) Stap 1 is het bekomen van toelating - passpoortclearance -om naar Inda af te reizen. Deze toelating dient gegeven te worden door de Indische ambassade van het land van herkomst van de visum aanvrager. Voor Belgen de Indische ambassade te Brussel.
Om deze toelating te bekomen, dien je in het Grandlotus Visa Centre vanalle formulieren in te vullen, enkele fotos en een passpoortkopie bijvoegen en afgeven. Grandlotus verzorgt dan de contacten met de ambassade in Belgie.
Je krijgt bovendien een recuetje met een volgnummer, zodat je online kan opvolgen of de toelating/passpoortclearance al verkregen is of niet.
Al bij al verliep dit zeer vlot en was ik na een uurtje al weer buiten.
2) Eenmaal je toelating/passpoortclearance hebt verkregen, dien je als visumaanvrager terug naar het Grandlotus Visa Centre te keren. Op dit moment kan je de officiele visumaanvraag doen. De volgende avond bekom je dan effectief het visum in je passpoort.
En natuurlijk loopt het wel eens mis...
Bij deze wachtte ik dus sinds maandag 14 december op de toelating/passpoortclearance. Normaal zou dit 4-5 dagen duren. Belgie loopt 7 uren achter op Malaysia, dus dat moest ten laatste vorige week vrijdag in orde zijn. Die vrijdag was echter een feestdag in Malaysia, en de website onderhouden - waar ik het gebeuren online kan opvolgen -is de taak van het Grandlotus Visa Centre. Het leek me dus logisch dat de toelating maandag ten laatste 21 dec online zou verschijnen.
Gisteren (21 dec), een week later,was er echter nog niets gebougeerd. Ben teruggekeerd naar Grandlotus Visa Centre. Die hebben me verteld dat ze zitten te wachten op de toelating vanuit Belgie.
Heb dan gisterenavond naar de Indische ambassade van Belgie getelefoneerd. Bleek dat ze ginds nog geen fax vanuit Kuala Lumpur hadden gekregen en dat ze van niets wisten. Op die manier had ik nog lang kunnen wachten...
Ik, nogal ontvlambaar terug naar het Grandlotus Visa Centre, alwaar iemand me nog binnen liet rond 19 uur. Op zich al zeer vriendelijk, dus was ik meteen in een andere bui. Men probleem voorgelegd en de man was zeer begrijpend. Men beloofde me dat ik vandaag (dinsdag 22 dec) een faxrapport te zien zou krijgen. Dit als bewijs dat de toelating/passpoortclearance wel degelijk aangevraagd was bij de Belgische ambassade. Volgens hem was men in Belgie dus gewoon zeer traag met de nodige procedures...
Vanmorgen (ondertss 22 dec en zeer dicht bij kerstmis) teruggekeerd naar Grandlotus Visa Centre. Eindelijk men bevestiging gekregen dat ik morgen de toelating/passpoortclearence bekom vanuit Belgie. Ik mag dan ook morgen men visumaanvraag doen en normaal gezien bekom ik dan overmorgen men visum.
Van een faxrapport was plots geen sprake meer... en toen ik om details vroeg, kreeg ik als antwoord "Not important any more "
Vermoedelijk is het dossier wel degelijk in Kuala Lumpur op een bureau blijven liggen... blij dat ik actie heb ondernomen, want anders zat ik hier volgend jaar mss nog te wachten.
Ondertss men vlucht naar Indonesie geboekt. Op kerstmis vlieg ik naar Medan. Wil graag Danou Toba en Pulau Weh bezoeken. Met oudjaar ben ik op Pulau Weh, een tropisch eiland met veel duikgelegendheden... 13 dagen is wel voldoende voor deze twee plekken. Hoewel ik graag al ginds had geweest..
Op 6 jan ben ik terug in Kuala Lumpur, de 7e jan vlieg ik naar Trivandum in India...
F
Terug naar sitemap
Ik heb me een beetje door het zuiden van Thailand richting Kuala Lumpur gehaast omdat ik men India visum voor de kerstperiode wilde aanvragen. Deze periode brengt immers toch de nodige vertragingen mee...
Afgelopen maandag, 14 dec ben ik dan ook naar Grandlotus India Visa Centre getrokken om men aanvraag in orde te brengen. De Indische ambassade heeft al de visaformaliteiten aan dit bedrijf uitbesteed, en dit is dan ook het officiele kanaal om een visum te bekomen.
Het ganse proces bestaat uit verschillende stappen - waarom simpel als het ook ingewikkeld kan?
1) Stap 1 is het bekomen van toelating - passpoortclearance -om naar Inda af te reizen. Deze toelating dient gegeven te worden door de Indische ambassade van het land van herkomst van de visum aanvrager. Voor Belgen de Indische ambassade te Brussel.
Om deze toelating te bekomen, dien je in het Grandlotus Visa Centre vanalle formulieren in te vullen, enkele fotos en een passpoortkopie bijvoegen en afgeven. Grandlotus verzorgt dan de contacten met de ambassade in Belgie.
Je krijgt bovendien een recuetje met een volgnummer, zodat je online kan opvolgen of de toelating/passpoortclearance al verkregen is of niet.
Al bij al verliep dit zeer vlot en was ik na een uurtje al weer buiten.
2) Eenmaal je toelating/passpoortclearance hebt verkregen, dien je als visumaanvrager terug naar het Grandlotus Visa Centre te keren. Op dit moment kan je de officiele visumaanvraag doen. De volgende avond bekom je dan effectief het visum in je passpoort.
En natuurlijk loopt het wel eens mis...
Bij deze wachtte ik dus sinds maandag 14 december op de toelating/passpoortclearance. Normaal zou dit 4-5 dagen duren. Belgie loopt 7 uren achter op Malaysia, dus dat moest ten laatste vorige week vrijdag in orde zijn. Die vrijdag was echter een feestdag in Malaysia, en de website onderhouden - waar ik het gebeuren online kan opvolgen -is de taak van het Grandlotus Visa Centre. Het leek me dus logisch dat de toelating maandag ten laatste 21 dec online zou verschijnen.
Gisteren (21 dec), een week later,was er echter nog niets gebougeerd. Ben teruggekeerd naar Grandlotus Visa Centre. Die hebben me verteld dat ze zitten te wachten op de toelating vanuit Belgie.
Heb dan gisterenavond naar de Indische ambassade van Belgie getelefoneerd. Bleek dat ze ginds nog geen fax vanuit Kuala Lumpur hadden gekregen en dat ze van niets wisten. Op die manier had ik nog lang kunnen wachten...
Ik, nogal ontvlambaar terug naar het Grandlotus Visa Centre, alwaar iemand me nog binnen liet rond 19 uur. Op zich al zeer vriendelijk, dus was ik meteen in een andere bui. Men probleem voorgelegd en de man was zeer begrijpend. Men beloofde me dat ik vandaag (dinsdag 22 dec) een faxrapport te zien zou krijgen. Dit als bewijs dat de toelating/passpoortclearance wel degelijk aangevraagd was bij de Belgische ambassade. Volgens hem was men in Belgie dus gewoon zeer traag met de nodige procedures...
Vanmorgen (ondertss 22 dec en zeer dicht bij kerstmis) teruggekeerd naar Grandlotus Visa Centre. Eindelijk men bevestiging gekregen dat ik morgen de toelating/passpoortclearence bekom vanuit Belgie. Ik mag dan ook morgen men visumaanvraag doen en normaal gezien bekom ik dan overmorgen men visum.
Van een faxrapport was plots geen sprake meer... en toen ik om details vroeg, kreeg ik als antwoord "Not important any more "
Vermoedelijk is het dossier wel degelijk in Kuala Lumpur op een bureau blijven liggen... blij dat ik actie heb ondernomen, want anders zat ik hier volgend jaar mss nog te wachten.
Ondertss men vlucht naar Indonesie geboekt. Op kerstmis vlieg ik naar Medan. Wil graag Danou Toba en Pulau Weh bezoeken. Met oudjaar ben ik op Pulau Weh, een tropisch eiland met veel duikgelegendheden... 13 dagen is wel voldoende voor deze twee plekken. Hoewel ik graag al ginds had geweest..
Op 6 jan ben ik terug in Kuala Lumpur, de 7e jan vlieg ik naar Trivandum in India...
F
Terug naar sitemap
zondag 20 december 2009
Kuala Lumpur - Melaka (13 - 22 Dec 09)
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
De tocht vanuit Ranong is zeer vlot verlopen. De ochtend bus vanuit Ranong bracht me naar Hat Yai, waar ik binnen een uur een nachtbus heb kunnen nemen naar KL.Was dan ook zondag morgen terug in Kuala Lumpur.
Onderwege wel een klapband gehad, maar dat was eigenlijk niet erge want nu kwamen we rond 6.40 toe ipv rond 4 uur in de nacht...
De enige reden dat ik terug naar KL ben gekomen is het bekomen van een reisvisum voor India. Hetgeen ik maandag morgen ben gaan regelen...
Bangkok is eigenlijk de standaard plaats om dit visum te bekomen, maar daar zijn de regels om een visa te bekomen echter strikter dan in KL. In Bangkok dient een reispaspoort nog minimum 1 jaar geldig te zijn op het moment dat men een India visum aanvraagt. In KL volstaan 6 maanden. Vermits men paspoort augustus 2010 vervalt, kon ik in Bangkok geen visum bekomen...
Bovendien vlieg ik vanuit KL met Air Asia. Dus toch twee vliegen in een klap...
Het duurtijd voor het bekomen van het visum is echter andere koek. Ik had gehoopt minder als een week in Malaysia te moeten blijven, maar ik zal wsl tot woensdag aanstaande moeten wachten...Een week en een half...
Ben dan naar Melaka afgereisd om enkele oude bekenden te bezoeken. Men vrienden van Travel Voyage GH. Alweer een leuk weerzien. Heb hier heel de week rondgehangen en rustig gelezen ivm India, Indonesië maar ook wat in het boek "Sex Slaves" van Louise Brown. Dit boek gaat over de handel in en prostitutie van Aziatische vrouwen. Alweer een ontluisterend non fictie boek dat ik velen wil aanraden.
Heb ook pech gehad deze week. Men Camera is gevallen en is stuk - vandaar geen foto's. Morgen keer ik terug naar KL om een nieuwe te kopen.
Bovendien is het ongevalletje van Koh Chang waarbij ik men ribben bezeerd heb tijdens een snorkeltocht toch iets ernstiger geworden. Donderdag met enkele vrienden op stap geweest. Vrijdags opeens veel last van men ribben. Niezen, hoesten en zelfs gewoon diep ademhalen was plots erg pijnlijk.
Ben dan gisteren, zaterdag, naar het ziekenhuis gegaan - het stikt hier van de Chinese, traditionele dokters, maar gewone artsen vind je enkel in ziekenhuizen. Na de nodige onderzoeken en scans bleek gelukkig dat er niets gekneusd of gebroken was.
Heb wel een deftige pijnstillers gekregen en een middel om de spieren te ontspannen zodat het minder pijn zou doen en sneller kan genezen...
Heb ondertss ook besloten dat ik kerst en nieuwjaar in Indonesië zal doorbrengen. De besparingen door pas 7 januari naar India af te zakken - en niet stante pede ergens deze week als ik eindelijk men visum heb - compenseren de vluchten naar en van Sumatra... Air Asia is wel goedkoop, maar goed op voorhand kunnen boeken is toch de boodschap.
Bedoeling is om met nieuwjaar op een eilandje te zitten, gekend voor de goede duikgelegenheden... 3 schietgebedjes voor men ribben zou ik zeggen...
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
De tocht vanuit Ranong is zeer vlot verlopen. De ochtend bus vanuit Ranong bracht me naar Hat Yai, waar ik binnen een uur een nachtbus heb kunnen nemen naar KL.Was dan ook zondag morgen terug in Kuala Lumpur.
Onderwege wel een klapband gehad, maar dat was eigenlijk niet erge want nu kwamen we rond 6.40 toe ipv rond 4 uur in de nacht...
De enige reden dat ik terug naar KL ben gekomen is het bekomen van een reisvisum voor India. Hetgeen ik maandag morgen ben gaan regelen...
Bangkok is eigenlijk de standaard plaats om dit visum te bekomen, maar daar zijn de regels om een visa te bekomen echter strikter dan in KL. In Bangkok dient een reispaspoort nog minimum 1 jaar geldig te zijn op het moment dat men een India visum aanvraagt. In KL volstaan 6 maanden. Vermits men paspoort augustus 2010 vervalt, kon ik in Bangkok geen visum bekomen...
Bovendien vlieg ik vanuit KL met Air Asia. Dus toch twee vliegen in een klap...
Het duurtijd voor het bekomen van het visum is echter andere koek. Ik had gehoopt minder als een week in Malaysia te moeten blijven, maar ik zal wsl tot woensdag aanstaande moeten wachten...Een week en een half...
Ben dan naar Melaka afgereisd om enkele oude bekenden te bezoeken. Men vrienden van Travel Voyage GH. Alweer een leuk weerzien. Heb hier heel de week rondgehangen en rustig gelezen ivm India, Indonesië maar ook wat in het boek "Sex Slaves" van Louise Brown. Dit boek gaat over de handel in en prostitutie van Aziatische vrouwen. Alweer een ontluisterend non fictie boek dat ik velen wil aanraden.
Heb ook pech gehad deze week. Men Camera is gevallen en is stuk - vandaar geen foto's. Morgen keer ik terug naar KL om een nieuwe te kopen.
Bovendien is het ongevalletje van Koh Chang waarbij ik men ribben bezeerd heb tijdens een snorkeltocht toch iets ernstiger geworden. Donderdag met enkele vrienden op stap geweest. Vrijdags opeens veel last van men ribben. Niezen, hoesten en zelfs gewoon diep ademhalen was plots erg pijnlijk.
Ben dan gisteren, zaterdag, naar het ziekenhuis gegaan - het stikt hier van de Chinese, traditionele dokters, maar gewone artsen vind je enkel in ziekenhuizen. Na de nodige onderzoeken en scans bleek gelukkig dat er niets gekneusd of gebroken was.
Heb wel een deftige pijnstillers gekregen en een middel om de spieren te ontspannen zodat het minder pijn zou doen en sneller kan genezen...
Heb ondertss ook besloten dat ik kerst en nieuwjaar in Indonesië zal doorbrengen. De besparingen door pas 7 januari naar India af te zakken - en niet stante pede ergens deze week als ik eindelijk men visum heb - compenseren de vluchten naar en van Sumatra... Air Asia is wel goedkoop, maar goed op voorhand kunnen boeken is toch de boodschap.
Bedoeling is om met nieuwjaar op een eilandje te zitten, gekend voor de goede duikgelegenheden... 3 schietgebedjes voor men ribben zou ik zeggen...
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Koh Chang (8 - 11 Dec 09)
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Eenmaal aangekomen in Ranong, waren er traditiegetrouw opdringerige tuk tuk, bromfiets en taxichauffeurs om je snel en veel te duur naar de ferryhaven te vervoeren.
Het was nog maar 5.30 u 's morgens, en de ferry's naar Koh Chang - Koh Payam (Koh = Eiland) vertrekken om 9.30. Tijd zat dus.
We zijn rustig gaan ontbijten en hebben hen gewoon genegeerd. Iets wat ze niet begrepen. Soit. Eenmaal op de ferry pier, een dilemma; Koh Payam of Koh Chang...
Beide eilanden zijn de meest noordelijke Thaise eilanden aan de Andaman zijde en bevinden zich op de grens met Birma.
Toen de ferry's toekwamen, met reizigers die beide eilanden hadden verlaten, bleek snel dat Koch Chang = Koh Rustig, en Koh Payam = Koh Druk. Heb dan ook voor Koh Rustig gekozen.
Onderwege Jan leren kennen, een Duitser. We zijn dan samen opzoek gegaan naar een resort en vonden al snel een heerlijk plekje dat enkele lege bungalows had langs het verlaten strand. 3km paradijselijk strand, en mss 30 levende zielen gezien in 4 dagen... En het was nog niet eens moeilijk om er te geraken - gewoon 9 uur met de bus vanuit Bangkok en een aansluiten de boottocht...
Eenmaal gegeten ben ik na een zwempartij in slaap gevallen tijdens het lezen van een boek. Het was al snel avond, en ook toen is er zo goed als niets gebeurd...
Daags nadien rustig het eiland gaan verkennen. Eerst langs het strand, dan via een weg het eiland overgestoken. Onderwege enkele rubberplantages en enkele installaties gezien om dit te verwerken. Ook een schooltje en 2 vrachtauto's,of wat er voor moet doorgaan, gepasseerd . Vermits dit de enige echte weg is - iets breder dan een fietspad in België - zijn er ook slechts een handvol bromfietsen en deze 2 vehikels.
De kern van het eiland herbergt ook talrijke mooie en kleurrijke bloemen.
De andere kant van het eiland heeft iets minder stranden en de waters zijn er woeliger. Er is een betonnen pier waar enkele Thai visten, een mooi uitzichtspunt op het vaste land. Nadien hebben we nog een andere weg gepasseerd, en zo kwamen we in een vissersdorpje terecht, halvelings gebouwd in het water...
Terug op ons 'eigen' strand, hebben we genoten van een fruitshake, zicht op de zonsondergang en de palmbomen...
s Avonds tijdens het eten merkte ik een kampvuur aan het strand op. We besloten te gaan kijken en kwamen terecht bij een groepje jongeren. Het klikte al snel en we hadden een leuke avond onder een heldere sterrenhemel...
s Anderendaags is er zo goed als niets gepasseerd. We hebben enkel een boot -snorkeltocht geregeld voor de dag nadien, onze laatste dag op het eiland.
Vrijdags zijn we dan ook rond 10 op onze boot gestapt om te gaan snorkelen en om rond het eiland te varen. Een leuke tocht met Timo, Jan, Chrissie, Sanna, Andy en ikzelf... het snorkelen was mss niet van de hoogste kwaliteit, maar we hebben ons enorm geamuseerd. Heb wel een rib bezeerd toen ik terug de boot in wou, maar het was op dat moment niet erg pijnlijk en van korte duur...Bovendien zijn we een onbewoond eilandje gaan verkennen en zijn we rond Koh Chang gevaren.
.jpg)
.jpg)
s Avonds hebben we uitgebreid nagekeuveld rond het kampvuur.
De volgende ochtend is de meerderheid richting Ranong gevaren, alwaar enkelen naar Phuket gingen voor het weekend. Ikzelf wilde zo snel mogelijk naar Kuala Lumpur, om er men visa en vervoer richting India te regelen.
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Eenmaal aangekomen in Ranong, waren er traditiegetrouw opdringerige tuk tuk, bromfiets en taxichauffeurs om je snel en veel te duur naar de ferryhaven te vervoeren.
Het was nog maar 5.30 u 's morgens, en de ferry's naar Koh Chang - Koh Payam (Koh = Eiland) vertrekken om 9.30. Tijd zat dus.
We zijn rustig gaan ontbijten en hebben hen gewoon genegeerd. Iets wat ze niet begrepen. Soit. Eenmaal op de ferry pier, een dilemma; Koh Payam of Koh Chang...
Beide eilanden zijn de meest noordelijke Thaise eilanden aan de Andaman zijde en bevinden zich op de grens met Birma.
Toen de ferry's toekwamen, met reizigers die beide eilanden hadden verlaten, bleek snel dat Koch Chang = Koh Rustig, en Koh Payam = Koh Druk. Heb dan ook voor Koh Rustig gekozen.
Onderwege Jan leren kennen, een Duitser. We zijn dan samen opzoek gegaan naar een resort en vonden al snel een heerlijk plekje dat enkele lege bungalows had langs het verlaten strand. 3km paradijselijk strand, en mss 30 levende zielen gezien in 4 dagen... En het was nog niet eens moeilijk om er te geraken - gewoon 9 uur met de bus vanuit Bangkok en een aansluiten de boottocht...
Eenmaal gegeten ben ik na een zwempartij in slaap gevallen tijdens het lezen van een boek. Het was al snel avond, en ook toen is er zo goed als niets gebeurd...
Daags nadien rustig het eiland gaan verkennen. Eerst langs het strand, dan via een weg het eiland overgestoken. Onderwege enkele rubberplantages en enkele installaties gezien om dit te verwerken. Ook een schooltje en 2 vrachtauto's,of wat er voor moet doorgaan, gepasseerd . Vermits dit de enige echte weg is - iets breder dan een fietspad in België - zijn er ook slechts een handvol bromfietsen en deze 2 vehikels.
De kern van het eiland herbergt ook talrijke mooie en kleurrijke bloemen.
De andere kant van het eiland heeft iets minder stranden en de waters zijn er woeliger. Er is een betonnen pier waar enkele Thai visten, een mooi uitzichtspunt op het vaste land. Nadien hebben we nog een andere weg gepasseerd, en zo kwamen we in een vissersdorpje terecht, halvelings gebouwd in het water...
Terug op ons 'eigen' strand, hebben we genoten van een fruitshake, zicht op de zonsondergang en de palmbomen...
s Avonds tijdens het eten merkte ik een kampvuur aan het strand op. We besloten te gaan kijken en kwamen terecht bij een groepje jongeren. Het klikte al snel en we hadden een leuke avond onder een heldere sterrenhemel...
s Anderendaags is er zo goed als niets gepasseerd. We hebben enkel een boot -snorkeltocht geregeld voor de dag nadien, onze laatste dag op het eiland.
Vrijdags zijn we dan ook rond 10 op onze boot gestapt om te gaan snorkelen en om rond het eiland te varen. Een leuke tocht met Timo, Jan, Chrissie, Sanna, Andy en ikzelf... het snorkelen was mss niet van de hoogste kwaliteit, maar we hebben ons enorm geamuseerd. Heb wel een rib bezeerd toen ik terug de boot in wou, maar het was op dat moment niet erg pijnlijk en van korte duur...Bovendien zijn we een onbewoond eilandje gaan verkennen en zijn we rond Koh Chang gevaren.
.jpg)
.jpg)
s Avonds hebben we uitgebreid nagekeuveld rond het kampvuur.
De volgende ochtend is de meerderheid richting Ranong gevaren, alwaar enkelen naar Phuket gingen voor het weekend. Ikzelf wilde zo snel mogelijk naar Kuala Lumpur, om er men visa en vervoer richting India te regelen.
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Bangkok (5 - 7 Dec 09)
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Toen ik 's morgens uitcheckte uit het hostel, vroeg men me waar ik naartoe wou. Toen ik Bangkok zei, boden ze me een ticket aan voor 13 USD. Na het afschuimen van verschillende busmaatschappijen - in gans Cambodja enkel privaat - bleek dit het meest competetieve aanbod... Het was dus goedkoper men reis te boeken via het hotel, dan via de busmaatschappij die me finaal vervoerde.
Op het eerste zicht vreemd, en ik heb het mechanisme enkel in Cambodja gezien, maar het werkt als volgt;
1)Hotels kopen elk jaar grote aantallen tickets en betalen daarvoor een zeer competitieve prijs (bvb 10 USD) aan een of ander busmaatschappij. Deze aankoopprijs
(10 USD)ligt beduidend lager dan de vastgelegde marktprijs die de busmaatschappij vraagt indien je rechtstreeks bij hen boekt (15 USD).
2) Het hotel kan deze tickets verkopen voor 13 USD, en maakt zo 3 USD winst.
Indien het hotel zen tickets niet verkocht krijgt, is dit op eigen risico en krijgt het geen geld terug... -> vandaar de stevige korting bij aankoop
3)De busmaatschappij is bij aanvang van het jaar reeds verzekerd van een inkomen, verkregen van de hotels. Indien de bus vol zou zitten, hebben boekingen van hotels voorrang op tickets verkocht aan het loket.
Dit gebeurd echter zelden, en de busmaatschappij kan dus tegelijkertijd zelf tickets blijven verkopen aan 15 USD aan klanten met minder prijsinformatie.
Waarom die ganse heisa over 2 USD? -> 2USD -en zelfs minder- is nog steeds het inkomen van veel Cambodjanen per dag. En dus veel geld in dit land...
Toen de bus rond 13 u, reeds met een uur vertraging, eindelijk uit Battambang vertrok, vermoedde ik al dat het een late aankomst zou kunnen worden.
Na iets meer dan een uur arriveerden we in Poipet, de grensovergang tss Cambodja en Thailand. Eenmaal uitgecheckt in Cambodja, moet je een 500 meter wandelen in "niemandsland". Opmerkelijk waren de talrijke luxueuze casino's en duty free shops op dit stukje weg... Deze dienen voornamelijk om de "rijke" Thai van hun wensen te voorzien. Gokken is in Thailand immers verboden, terwijl dit in Cambodja geen probleem is...
Bovendien is er een continue flow in beide richtingen van reizigers, waaronder vele westerlingen, die gepakt en gezakt in beide richtingen wandelen.
De grensovergang verliep niet zo vlot, en dus dienden we een 1.5 uur te wachten tot iedereen gepasseerd was en we onze weg konden verder zetten. Reden is recente strubbelingen tss beide landen.
-> Taksin, voormalig premier van Thailand, en op de vlucht vanwege miljarden fraude, is recent in Cambodja aangesteld als minister van Financiën. De Thai kunnen er niet echt mee lachen en de gazetten staan er vol van...
Eenmaal terug op weg verliep alles vlot. Tot we in Bangkok toekwamen.5 December is immers "King's Birthday" in Thailand. En dit word uitgebreid gevierd. Zodus zat het verkeer in Bangkok potdicht... Finaal zijn we dan ook rond 22.30 u toegekomen, nog 2 km van de eindbestemming.
Chance voor mij echter, want we werden gedropt vlak bij men favoriete hostel alwaar ik twee jaar geleden men eerste avonden in Azië doorbracht...Shanti Lodge.
Na installatie in het hostel ben ik afgezakt naar Koh San Road. Koh San Road, gekend bij backpackers wereldwijd, is het epicentrum van het toeristisch centrum in Bangkok. Veel te luidde muziek, bars, nightclubs, 'massage' salons, straatventers en artiesten, restos, voedselstalletjes, poppers, en veel volk...
Niet echt men ding. Deze plek kan me dan ook enkel boeien vanwege het ruime em kwalitatieve aanbod T-shirts. Geen fake, maar locale designs met leuke prints.
De volgende dag heb ik gewoon wat rondgehangen in Bangkok. Er bleken nog steeds festiviteiten voor de koning plaats te vinden, en er werd hier en daar eten bedeeld aan de armen. Veel bezichtigen heb ik er niet meer. Twee jaar geleden heb ik de stad uitgebreid bezocht, en dus bekeek ik men favoriete stat in ZO Azië door iets andere bril deze keer...
Bovendien heb ik mezelf voorzien van lekker eten, iets wat in Thailand zo makkelijk is...en heb ik nagedacht over men volgend bestemming.
De derde dag ben ik eerst men busticket naar Ranong gaan boeken. Iets wat je in Thailand beter zelf doet, en dus naar het zuidelijk busstation getrokken voor de beste deal.
s Avonds zou idd blijken dat enkele Westerse medepassagiers bijna het dubbele - 15 ipv 8 euro - hebben betaald voor dezelfde reis.
Toen ik vanuit het busstation terug de stad inkeerde met een locale bus, bleek ik niet ver van Jim Thompson's huis te belanden.
Onderwege nog eens een Teva laten herstellen. De verbinding van de sandaal in de zool was dit keer gebroken - en dus niet gewoon gelost zoals vorige keren. Heb dan ook een stukje lits van men backpack geknipt, om het gebroken stuk te vervangen. De backpack lits is immers veel te lang, is stevig en van goede kwaliteit. Ideaal dus.
Net zoals met men moneybelt enkele voorbereidingen getroffen, en afgezakt naar een schoenmaker die ik gevonden had onder een trap op straat.
Met een herstelde Teva ben ik dan afgezakt naar Jim Thompson's huis. Jim Thompson was een Amerikaans zakenman die in Bangkok een zijde imperium op poten heeft gezet. Hij wordt in Thailand algemeen beschouwd als de man die de Thaise zijde-industrie op wereldniveau heeft gebracht.
's Mans villa is heden ten dage een museum. Een combinatie van 6 Thaise huizen die hij heeft opgekocht, afgebroken en in Bangkok heeft laten heropbouwen. Bovendien had de man een passie voor mooie dingen en is het huis gezegend met mooie antiquiteiten. Een van de vele zaken is een kristallen luchter van Val Saint Lambert die onze Thaise gidse met enige trots vermelde. Altijd leuk voor een Belg ;) Spijtig genoeg mogen binnen in het huis geen foto's getrokken worden, want de interieurs zijn echt pure klasse...
s Avonds ben nog even langs de festiviteiten voor de konging gewandeld, nadien ben ik in de nachtbus naar Ranong gestapt, de ferryhaven voor boten naar Koh Phayam en Koh Chang, twee eilanden in de Andamen kust.
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Toen ik 's morgens uitcheckte uit het hostel, vroeg men me waar ik naartoe wou. Toen ik Bangkok zei, boden ze me een ticket aan voor 13 USD. Na het afschuimen van verschillende busmaatschappijen - in gans Cambodja enkel privaat - bleek dit het meest competetieve aanbod... Het was dus goedkoper men reis te boeken via het hotel, dan via de busmaatschappij die me finaal vervoerde.
Op het eerste zicht vreemd, en ik heb het mechanisme enkel in Cambodja gezien, maar het werkt als volgt;
1)Hotels kopen elk jaar grote aantallen tickets en betalen daarvoor een zeer competitieve prijs (bvb 10 USD) aan een of ander busmaatschappij. Deze aankoopprijs
(10 USD)ligt beduidend lager dan de vastgelegde marktprijs die de busmaatschappij vraagt indien je rechtstreeks bij hen boekt (15 USD).
2) Het hotel kan deze tickets verkopen voor 13 USD, en maakt zo 3 USD winst.
Indien het hotel zen tickets niet verkocht krijgt, is dit op eigen risico en krijgt het geen geld terug... -> vandaar de stevige korting bij aankoop
3)De busmaatschappij is bij aanvang van het jaar reeds verzekerd van een inkomen, verkregen van de hotels. Indien de bus vol zou zitten, hebben boekingen van hotels voorrang op tickets verkocht aan het loket.
Dit gebeurd echter zelden, en de busmaatschappij kan dus tegelijkertijd zelf tickets blijven verkopen aan 15 USD aan klanten met minder prijsinformatie.
Waarom die ganse heisa over 2 USD? -> 2USD -en zelfs minder- is nog steeds het inkomen van veel Cambodjanen per dag. En dus veel geld in dit land...
Toen de bus rond 13 u, reeds met een uur vertraging, eindelijk uit Battambang vertrok, vermoedde ik al dat het een late aankomst zou kunnen worden.
Na iets meer dan een uur arriveerden we in Poipet, de grensovergang tss Cambodja en Thailand. Eenmaal uitgecheckt in Cambodja, moet je een 500 meter wandelen in "niemandsland". Opmerkelijk waren de talrijke luxueuze casino's en duty free shops op dit stukje weg... Deze dienen voornamelijk om de "rijke" Thai van hun wensen te voorzien. Gokken is in Thailand immers verboden, terwijl dit in Cambodja geen probleem is...
Bovendien is er een continue flow in beide richtingen van reizigers, waaronder vele westerlingen, die gepakt en gezakt in beide richtingen wandelen.
De grensovergang verliep niet zo vlot, en dus dienden we een 1.5 uur te wachten tot iedereen gepasseerd was en we onze weg konden verder zetten. Reden is recente strubbelingen tss beide landen.
-> Taksin, voormalig premier van Thailand, en op de vlucht vanwege miljarden fraude, is recent in Cambodja aangesteld als minister van Financiën. De Thai kunnen er niet echt mee lachen en de gazetten staan er vol van...
Eenmaal terug op weg verliep alles vlot. Tot we in Bangkok toekwamen.5 December is immers "King's Birthday" in Thailand. En dit word uitgebreid gevierd. Zodus zat het verkeer in Bangkok potdicht... Finaal zijn we dan ook rond 22.30 u toegekomen, nog 2 km van de eindbestemming.
Chance voor mij echter, want we werden gedropt vlak bij men favoriete hostel alwaar ik twee jaar geleden men eerste avonden in Azië doorbracht...Shanti Lodge.
Na installatie in het hostel ben ik afgezakt naar Koh San Road. Koh San Road, gekend bij backpackers wereldwijd, is het epicentrum van het toeristisch centrum in Bangkok. Veel te luidde muziek, bars, nightclubs, 'massage' salons, straatventers en artiesten, restos, voedselstalletjes, poppers, en veel volk...
Niet echt men ding. Deze plek kan me dan ook enkel boeien vanwege het ruime em kwalitatieve aanbod T-shirts. Geen fake, maar locale designs met leuke prints.
De volgende dag heb ik gewoon wat rondgehangen in Bangkok. Er bleken nog steeds festiviteiten voor de koning plaats te vinden, en er werd hier en daar eten bedeeld aan de armen. Veel bezichtigen heb ik er niet meer. Twee jaar geleden heb ik de stad uitgebreid bezocht, en dus bekeek ik men favoriete stat in ZO Azië door iets andere bril deze keer...
Bovendien heb ik mezelf voorzien van lekker eten, iets wat in Thailand zo makkelijk is...en heb ik nagedacht over men volgend bestemming.
De derde dag ben ik eerst men busticket naar Ranong gaan boeken. Iets wat je in Thailand beter zelf doet, en dus naar het zuidelijk busstation getrokken voor de beste deal.
s Avonds zou idd blijken dat enkele Westerse medepassagiers bijna het dubbele - 15 ipv 8 euro - hebben betaald voor dezelfde reis.
Toen ik vanuit het busstation terug de stad inkeerde met een locale bus, bleek ik niet ver van Jim Thompson's huis te belanden.
Onderwege nog eens een Teva laten herstellen. De verbinding van de sandaal in de zool was dit keer gebroken - en dus niet gewoon gelost zoals vorige keren. Heb dan ook een stukje lits van men backpack geknipt, om het gebroken stuk te vervangen. De backpack lits is immers veel te lang, is stevig en van goede kwaliteit. Ideaal dus.
Net zoals met men moneybelt enkele voorbereidingen getroffen, en afgezakt naar een schoenmaker die ik gevonden had onder een trap op straat.
Met een herstelde Teva ben ik dan afgezakt naar Jim Thompson's huis. Jim Thompson was een Amerikaans zakenman die in Bangkok een zijde imperium op poten heeft gezet. Hij wordt in Thailand algemeen beschouwd als de man die de Thaise zijde-industrie op wereldniveau heeft gebracht.
's Mans villa is heden ten dage een museum. Een combinatie van 6 Thaise huizen die hij heeft opgekocht, afgebroken en in Bangkok heeft laten heropbouwen. Bovendien had de man een passie voor mooie dingen en is het huis gezegend met mooie antiquiteiten. Een van de vele zaken is een kristallen luchter van Val Saint Lambert die onze Thaise gidse met enige trots vermelde. Altijd leuk voor een Belg ;) Spijtig genoeg mogen binnen in het huis geen foto's getrokken worden, want de interieurs zijn echt pure klasse...
s Avonds ben nog even langs de festiviteiten voor de konging gewandeld, nadien ben ik in de nachtbus naar Ranong gestapt, de ferryhaven voor boten naar Koh Phayam en Koh Chang, twee eilanden in de Andamen kust.
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Abonneren op:
Posts (Atom)
