Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Op maandag 24 augustus zijn we rond 6 u 's morgens opgestaan om onze tocht van Ho Chi Minh naar Ha Noi aan te vangen.
De eerste etappe op het programma was Ho Chi Minh -Da Lat, een route van 310 km en een klim van ongeveer 1710 meter. We hoopten dit af te leggen in drie a vier dagen...
Dag 1 - Ho Chi Minh - Phu Quy (105 km)
Eerste doel van de dag was Richard's rugzak richting Ha Noi sturen per posttrein. Daar zal deze ons dan opwachten aan het eind van ons avontuur, in het station van Ha Noi.
Hanoi doorkruisen is behoorlijk meegevallen, ondanks de drukte, waar we echter reeds enkele dagen aan gewend waren geraakt.
Om de drukke snelweg nr 1 te vermijden, hebben we Ho Chi Minh via een havenweg verlaten. Niet direct een beter alternatief, daar deze weg ingenomen was door toeterende tientonners.
Na een goed anderhalf uur bereikten we echter de ferry om een rivier over te steken. Vanaf hier was het kalmer, de trucks hebben hun eindbestemming immers aan de oever van de Nha Be rivier.
Onderwege gestopt voor een heerlijk blikje fris - een bron aan vocht in deze hitte en nieuwe energie in de vorm van suikers. Heerlijke saxi - de smaak van docter pepper aangevuld met munttandpasta ! Een ware aanslag op onze smaakpapillen en tanden...
Na een stevige lunch, zetten we onze tocht verder. Dit was echter zonder nagels gerekend. In de nabijheid van een rubberplantage reed ik men eerste lekke band. Meteen een test voor onze reparatiekit en onze fietsherstelvaardigheden...
Eenmaal terug op weg, bleek het euvel hersteld, maar niet voor lange duur. In het eerstvolgende dorp reed ik men band opnieuw lek op enkele kiezels. We besloten men vehikel - een blauwe damesfiets met mandje en zes versnellingen -te laten repareren door een deskundige - een man die duidelijk de gevolgen draagt van Agent Orange, chemisch tuig gebruikt tijdens de oorlog door de Amerikanen.
Gelukkig zijn er fietsherstelshops genoeg in Vietnam, en als snel was de klus geklaard door een zeer handige, doch fysiek minderbedeelde (agent orange????) mecanicien.
Rond 16.30 bereikten we Nationale weg nr 20, de hoofdweg naar Da lat. We besloten nog een 35 km te rijden, tot Phu Quy, aan een meer gelegen.
We arriveerden rond 18 u , net voor nachte, en na wat geleuter vonden we toch een hotel. Na een lekker dinner zijn we rond 20 u 30 gaan slapen.
Dag 2 - Phu Quy - Bao Loc (95 km)
Na ons eerste ontbijt - een maagvullertje, zijn we rond 6.45 vertrokken. Het meer bleek niet veel soeps en als snel waren we terug op weg. Nationale weg 20 was weer ons terrein van de dag.
Tijdens de lunch werden we voor de eerste keer aangesproken door enkele Vietnamezen -voor de gemakkelijkheid zal ik hen Charlie noemen . Een leuke ervaring, waarbij de woordenboek Charlie - Engels van pas kwam.
Na de noon, was er naast een helse bergpass met veel stof en verkeer en een schroeiende hitte, niet veel te melden. Nadien arriveerden we rond 17 u in Bao Loc
S avonds zijn we tijdig gaan slapen, rond 20 uur.
Dag 3 - Bao Loc - Lien Nghia (80 km)
Weerom Nationale weg 20 met zen vele verkeer, vriendelijke mensen, en af en toe onverharde stukken. Iets waar Richard op een pijnlijke manier kennis mee heeft gemaakt. Vlak voor lunch is ie lelijk op zen bek gegaan, en heeft ie zen knie ferm opengehaald. Na onze eigen eerst hulp, zijn we in het dorp langsgegaan bij een apotheek voor enkele extra spullen. Er ontbraken nog enkele kleine doch handige zaken. Richard werd er promt verpleegd door de locale opothekeres.
We besloten, deels tengevolge van Richard's val, het die dag iets rustiger aan te doen. S avonds zijn we rond 15.30 in Lien Nghia gestopt, om uit te rusten en te bekomen van de dag. Natuurlijk was het zoals elke avond feest tijdens het diner, want na dergelijke dagen is honger meer dan de beste saus.
Dag 4 - Lien Nghia - Da Lat(30 km)
Dag vier hadden we slechts 30 km te doen tot Da Lat. Er waren echter nog best wat meters te klimmen, en na een heerlijke stoverij met brood waren we fris voor de klim. Na het nodige gezwoeg, en dus een stevige klim, arriveerden we rond 10 uur in Da Lat.
Na het zoeken van een hotel, hebben we onze kleren in de wasserij afgegeven, lekker gegeten, uitgerust en rustig nagekeuveld.
s Avonds was het Richards keuze, het was immers zijn verjaardag. Al snel bleven we plakken in het café gelinkt aan het hotel, vanwege de vele en toffe reizigers die we er ontmoetten. Bovendien daagde Ryan plots op, een blij wederzien van onze vriend uit Siem Reap. Al snel was de avond gevuld vol straffe verhalen, enkele frisse pintjes, en veel plezier.
Dag 4 - Rustdag Da Lat
De volgende dag voldoende uitgeslapen - 7.30 u. Na een lekker ontbijt hebben we elk een bromfiets gehuurd. Een semi automaat, om heerlijk door de bergen te toeren. Zo hebben we een van de vele meren in de buurt van Da Lat bezocht.
Nadien zijn we in een soort avonturendomein met de bobslee gaan rijden - een ervaring die me doet terugdenken aan een vakantie uit men kindertijd. Richard was eerst terughoudend, maar na de rit was ie laaiend enthousiast....\
Vervolgens zijn we tijdens een schuilbeurt gaan lunchen en zijn we enkele routes gaan verkennen voor onze tocht per fiets.
Na enkele heerlijke uren toeren, em het consulteren van de route atlas, besloten we dat we de volgende dag Da Lat via nationale weg 722 zouden verlaten...
En natuurlijk, zijn we tijdig gaan slapen...
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
