Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Cambodja
Na een aangename vlucht vanuit Beijing landde ik rond tien uur 's nachts in Phnom. Penh. Na de nodige visa formaliteiten en het ophalen van men bagage, ben ik met een taxi richting het Boeng Kak meer gereden, het locale backpakkersdistrict.
Met een backpack uit een taxi stappen, betekend traditioneel getrouw overspoeld worden door een meute die je een of ander hostel of hotel wil aansmeren. "Cheap cheap", en "special price for you, my friend" ;)
Heb me laten overtuigen enkele kerels te volgen, en ben zo in het eerste beste hostel beland. Nog genoten van een fris pintje met zicht op het meer, en de werken die men er in de verte 24/24 aan het uitvoeren is.
Phnom Penh verkennen
De volgende ochtend schrok ik me een hoedje - de helft van het meer is reeds opgevuld met zand. Wat 's nachts een massa water leek te zijn, blijkt eigenlijk een piep klein meertje. Volgend jaar word bijna iedereen die aan de rand van het meer woont, onteigend en gaat men een modern complex beginnen bouwen. Blb is het project in Chinees / Japanse handen, zoals nog meer zaken in Cambodja...
Centraal station Phnom Penh - personenvervoer per trein is in Cambodja niet van toepassing, en ook het vrachtvervoer is minimaal. Er is een plan om de zaken te moderniseren, maar dat is iets van lange adem.
Na het ontbijt ben ik te voet de stad ingetrokken. Opvallend in Phnom Penh is dat er geen wolkenkrabbers zijn. Momenteel is men volop bezig de het eerste exemplaar te vervolledigen, en is men begonnen aan enkele andere projecten. De stad heeft dus best wel enige charme, en is bezaaid met allerhande koloniale bouwwerken.
De centrale markt, een opvallend geel gebouw in het centrum, heeft dan weer Arabische trekjes en is een interessante plek om exotische koopwaar zoals gefrituurde spinnen, maden en krekels te degusteren. Hoewel ik me wijselijk heb onthouden, jet lag leek me een goed excuus ;)
Na een lange tocht, via het expat kwartier - met grote villas en luxueuze hoofdkwartieren van talloze NGO s - en het onafhankelijkheidsmonument, ben ik bij het koninklijk paleis beland. Een groot, wederom geel, gebouw, dat veel weg heeft van het koninklijk paleis in Bangkok. Het was reeds te laat om een bezoek te brengen, en dus ben ik effe gaan uitrusten op het park/plein aan de ingang.Net zoals vele cambodjanen,want dit plein is een soort ontmoetingsplek in de stad
Al snel zat ik samen met een Cambodjaans stel. Blb was de man een van de talloze wezen in dit land, en had ie behoorlijk goed Engels leren spreken in een van de talloze weeshuizen. Bovendien had ie die avond Engelse les in de Friends Organisation. Deze organisatie herbergt ook een zeer populair restaurant, alwaar men kan eten voor het goede doel. De volledige staf bestaat uit voormalige straatjongeren die leren oberen en koken, en hun Engels kunnen oefenen met de klant. Heb samen met twee Nederlandse meisjes tapas gegeten en een leuke babbel gehad.
Het Kmer Rouge bewind -1975 - 79, Tuol Seng(S21)
Een korte inleiding over de Kmer Rouge en hun politiek. Nogal van belang om cambodja beter te begrijpen.
Lees tips:
The Pol Pot Regime - Daniel Kierman
First they killed my father -
De Kmer Rouge bestempelden 1975, het jaar van hun overwinning en het bekomen van de macht in Cambodja, als jaar nul. Ze beoogden een volledige revolutie waarin het plattelandsleven de basis van de gemeenschap zou vormen.
S21
Pol Pot - verantwoordelijk voor de dood van bijna 3 miljoen Cambodjanen, of 1/3 van de bevolking.
Deuch, de gevangenisdirecteur van S21 alwaar 17000 mensen aan hun eind kwamen na - vaak na weken foltering.
Al snel werden stedelingen uit hun huizen verdreven - stedelingen waren immers allen profiteurs die niet bijdroegen aan het ideaal van de revolutie -, om samen met de boeren - die als een soort übermensen werden beschouwd - aan de slag te gaan.
Leven diende te gebeuren in een soort collectief waarin familiale banden van geen belang meer waren, ouders werden gescheiden van kinderen, mannen van vrouwen, eten gebeurde in het collectief. Werken op de rijstvelden was het enige dat van belang was. Een persoonlijk leven werd snel onbestaande. Mensen werden doorheen het ganse land gestuurd om andere collectieven te helpen in hun arbeid. Lange tochten doorheen het droge land waarin velen stierven van uitputting...
Geld werd metaan na de machtsgreep van de Kmer Rouge afgeschaft en had dus geen waarde meer. Een man die zich rijkelijk van het papiergeld bedeelt.
Geld was van geen waarde meer, binnenlandse handel onbestaande - iedereen moest en zou werken op het platteland, en Ankar - de organisatie - zou zorgen voor al het overige, zodat de bevolking geen zorgen hoefde te maken.
Cellen S21
Cambodja zou volgens de ideologie van de Kmer Rouge volledig onafhankelijk van andere landen worden. Overvloedige rijstproductie zou bekomen worden door het bouwen van een enorm irrigatiesysteem in het ganse land. Rijst zou de ganse bevolking voeden en de overschotten, die zeer ruim werden berekend, zouden voor ruilhandel met vreemde mogendheden dienen.
Een van de vele slachtoffers - let op het label: elke gevangene in S21 is geregistreerd geworden.
Als snel bleek natuurlijk dat de geschatte rijstproductie niet bekomen werd. Als resultaat werden strenge rantsoenen opgelegd aan de eigen bevolking, en werden langere werkdagen en hogere werkquotas opgelegd. Hongersnood en uitputting onder het juk van de vele arbeid leidden al snel tot massale sterfte.
Ondertss ging de handel met het buitenland gewoon door, waarbij de Kmer Rouge dikwijls zeer ongunstige deals deden - meer als het dubbele "betalen" (in rijst en andere producten) van de wereldmarktprijs bvb. Dit alles om de schijn hoog te houden dat Cambodja en zen revolutie zeer welvarend waren...
Enkele van de 17000 slachtoffers in S21
Een rode draad door het bewind was de externe vijand - de VS, Vietnam, Laos, Thailand waren volgens Pol Pot Cambodja zeer ongenegen. De externe vijand moest en zou overwonnen worden. Meer productie, en dus meer handel, zou leiden tot meer welvaart - en meer wapens, bekomen van de Chinezen, de voornaamste handelspartner en leverancier van steun aan het Cambodjaans bewind. China liep immers op de laatste benen van de culturele revolutie, een soort gelijkaardig initiatief onder Mao Tse Dong.
Angst
Ondertss werd de interne organisatie, alsook de bevolking "gezuiverd". Het spreken van een vreemde taal, een hogere opleiding genoten hebben, het leven in de nabijheid van Vietnam - de absolute top vijand - en een andere visie hebben als de partij werden als vijandig beschouwd. Deportaties en executies zoals we ze gekend hebben tijdens WWII waren dagelijkse kost.
Folterkamer S21
Al snel heerste een echt schrikbewind. Het ging zelfs zo ver dat het breken van een hark of een spade tijdens het werk, als een gebaar van opstand werd beschouwd en kon leiden tot onmiddellijke executie.
Leiders binnen de eigen organisatie die als onzuiver werden beschouwd,werden gedwongen te bekkenen dat ze banden hadden met Vietnam of de CIA.
Het is voornamelijk in dat kader dat we Tuol Seng moeten bekijken. In de periode 1975 - 1979 diende deze voormalige school als gevangenis en ondervragingscentrum van de Kmer Rouge. Het complex is gelegen in Phnom Penh - inmiddels een verlaten stad - en was binnen Angkar - de organisatie - gekend als S21>
Het complex bestaat uit drie verschillende gebouwen. Het eerste herbergde de folterkamers voor het ondervragen van leden van de Kmer Rouge zelf die volgens het regime afvallig en onbetrouwbaar waren.
Aan de muur hangen foto's van zwaar verminkte lijken die tonen hoe men het gebouw aantrof bij de bevrijding in 1979. De foltertuigen die gebruikt zijn, zijn ter plekke gebleven. Schokkend, zonder meer.
Het tweede gebouw herbergde talloze individuele en groepscellen voor gevangenen. Net als de Nazi's, heeft het Pol Pot regime zen wanddaden zorgvuldig geregistreerd. Alle 17000 mensen die S21 zijn gepasseerd - waarvan er 7 het regime hebben overleefd - werden gefotografeerd. Talloze foto's van slachtoffers zijn er nu in uitgestald, als stille getuigen van een zeer gruwelijke periode uit de geschiedenis van dit prachtige land.
Slachtoffer S21
Folterkamer S21
Het derde complex, herbergde net als gebouw 2, verschillende gevangenissen. Vandaag wordt er voornamelijk gefocust op de geschiedenis van Cambodja na de verdrijving van Kmer Rouge uit Phom Penh, door Vietnam.
Het leed van de Cambodianen was immers niet niet volledig voorbij. De Kmer Rouge verschansten zich in een grens gebied met Thailand, en een lange burgeroorlog heeft het land geteisterd tot ver in de jaren 90. In 98, het jaar waarin Pol Pot gestorven is, hebben de laatste Kmer Rouge leden zich overgegeven.
Belangrijk detail is dat de Kmer Rouge tijdens deze periode de steun kregen van de VS - die met de Vietnam oorlog vers in het geheugen gepikeerd waren dat Vietnam Phnom Penh had bevrijd.
Nog absurder is het feit dat Cambodia tot 1991 vertegenwoordigd werd door de Kmer Rouge binnen de VN. Het regime in Cambodia werd buiten spel gezet, en steun van de VN was er niet... Stel u voor dat de Nazi's in 1960 Duitsland in de VN zouden vertegenwoordigen...
Nationaal Museum
Na ettelijke uren in S21 gespendeerd te hebben, ben ik naar et nationaal museum gegaan. Dit museum herbergt voornamelijk beelden uit Angkor wat, en geeft niet echt het verwachtte overzicht van de (minder recente) geschiedenis van het land...
Killing Fields - Koninklijk paleis
De dag nadien leerde ik tijdens het ontbijt Nam kennen. Een Vietnamees die het weekend in PP kwam doorbrengen.
We zijn samen naar de Killing Fields van Em Chouck gefietst. Deze plek was de finale destinatie voor de talloze slachtoffers uit S21. Indien gevangen al niet bezweken onder folteringen, werden ze gedood in dit uitroeiingskamp. Baby's werden er doodgeslagen tegen bomen, mensen werden dikwijls doodgeknuppeld of gewoonweg levend begraven...
Monument ter ere van de slachtoffers van Em Chouck - een toren die honderden schedels van slachtoffers herbergt.
Men heeft er talloze massagraven ontdekt, en een momument - een pagode gevuld met schedels - is er opgericht als eervolle herdenking aan de slachtoffers. Bezoekers worden gevraagd de stilte te bewaren als respect tov de slachtoffers. Toch een beetje vreemd dat een Japans bedrijf het geheel uitbaat - en dus winsten bekomt op kap van het Cambodiaanse leed...
Nadien zijn we naar het Koninklijk paleis in de stad gereden. Dit paleis is een beetje een zacht afkooksel van het veel mooiere exemplaar in Bangkok, alwaar ik 2 jaar geleden men hart verloren heb, en dus niet echt de moeite waard...
Distributie voedsel vuilnisbelt en overige dagen in Phnom Penh
De dagen nadien heb ik enkele praktische zaken ondernomen en wat gerust.
Bovendien zag ik een flyer van een organisatie die kinderen voedt die leven op de vuilnisbelt. Na telefonisch contact ben ik met David Fletcher in persoon gaan spreken, om meer te leren over zijn initiatief.
Het concept is eenvoudig. Iedereen is welkom om een donatie te geven. Het geld wordt vergaard, iedereen stapt in de laadbak van een truck en er wordt richting een locale markt gereden. Er worden inkopen gedaan naargelang er geld wordt vergaard, en er wordt verder richting de vuilinsbeld gereden.
Na de nodige organisatie, en het installeren van de doktor die de nodige zorgen toedient waar nodig - ontsmetten, basisonderzoek bij specifieke klachten - wordt het voedsel gedistribueerd.
Telkens er voldoende interesse is -meestal 10 - 20 personen - trekt David er op uit. Twee tot drie keer per week brengt deze gepensioneerde Brit een bezoek aan "zen familie op de vuilnisbelt".
De vrachtwagen om voedsel ter plekke te brengen.
In de laadbak, met andere vrijwilligers.
Het was een interessante babbel, en ik besloot al snel langer in Phnom Penh te blijven om hem bij de volgende gelegenheid te vergezellen.
Twee dagen later, op dinsdag 4 augustus, waren er voldoende geïnteresseerden en heb ik David vergezeld naar het stort om te helpen bij de voedseldistributie. Een bijzondere ervaring waarbij je Phnom Penh - en eigenlijk heel zuid oost Azië- op een andere manier leert kennen. Foto's zeggen zo veel meer dan woorden, en ga het dus hier bij houden.
Overzicht vuilnisbelt.
Medische basishulp - verzorgen kleine wonden
De dagen nadien nog bezig geweest met enkele praktische zaken, een paar leuke avonden gehad en vrijdags stevig op de lappen geweest, ao met San, een Iranese met wie ik op zaterdag 8 augustus richting Siem Riep gereden ben.
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Geen opmerkingen:
Een reactie posten