Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
De 25e maart rond 14 u heb ik voet op Maleisisch grondgebied gezet. Melaka, een stad die op de Unesco werelderfgoedlijst staat, staat genoteerd op men visum als "port of entry"
Zeer vermoeid van de nachtelijke reis en de boottocht, met natte haren vanwege de regen, liet ik de eerste indrukken op me afkomen.
Allereerste indruk - cultuurschok eigenlijk - was het feit dat het hier zo proper is. En ook het hostel, Travel Voyage, is super gezellig, proper en goedkoop - iets wat ik in twee maanden niet meer beleefd had. Heb jullie de kakkerlak, rat en spin verhalen eigenlijk bespaard - kortom, het niveau van de hostels in Indonesië is niet erg hoog, en heb er ondertss toch al wat gezien in men leven.
Ook het feit dat je hier over straat kan lopen zonder aangesproken te worden - commercieel of gewoon om vriendelijk te zijn, of om foto's te nemen met 'de blanke meneer'- is een echte luxe.
Eenmaal geïnstalleerd in de slaapzaal, ben ik allereerst langs de supermarkt gelopen om enkele inkopen te doen - en om een idee te krijgen wat dagelijkse dingen zoal kosten -> de truk om te weten wat een schappelijke prijs is en wat niet.
Toeristische plaatsen zijn natuurlijk duurder, wat zeer normaal is, maar het geeft toch een richtlijn - en in Indonesië was dat ook wel nodig, want prijsindicatie is er niet verplicht en dat leidt nogal eens tot ridicuul hoge prijzen...bijgevolg moet je altijd bijna alle aanbieders langslopen om de basisprijs te vergelijken, en vervolgens negotïeren. Als je dat niet doet, placht je wel eens het dubbele te betalen een andere toerist, die in se al meer betaald als de locale bevolking.
In Maleisië is het echter anders - prijsindicatie is verplicht, ook in kleine, locale winkeltjes... en dat is eerlijk gezegd een verademing om eens niet te moeten negotïeren, niet te moeten rondlopen en alles te gaan vergelijken zoals hierboven omschreven.
De volgende dag Joana leren kennen. Een Italiaanse designster, die voor een tweede keer tijdens haar reis in Melaka was. De vorige keer was haar zo bevallen, dat ze besloot terug te keren.
Bleek dat ze al een aardige vriendenkring had opgebouwd onder de locals. Na het ontbijt heb ik haar dan ook vervoegd naar The Baboon House, een winkel - pub in Chinatown. Andy en Roger, de eigenaars, gingen deelnemen aan '60 earth hour', op 28 maart. Het concept is dat om 20.30 u locale tijd, de deelnemers, een uur het licht uitdoen - ten behoeve van het milieubewust zijn - en love en peace en vree natuurlijk ;)
Joana had beloofd een flyer te designen, en een uithangbord leek ons ook een leuk idee om volk te trekken
Het concept van de avond - de vier marketing P s in gedachte.
1)Product - 60 earth hour - het milieu verkoopt de dag van vandaag goed , zeker als je co2 vermeld (je kan het concept '60 earth hour' mss eens googlen)
2)Place - niks aan te doen, een pub verplaats je niet effe...
3)Promotie - flyer en uithangbord
4)Prijs - 15 percent reductie op de normale prijzen
Zodus hebben we een ganse dag met zen vieren creatief bezig geweest om de 60 earth hour avond op poten te zetten. Het was nog maar donderdag, en de 28e was een zaterdag, dus er was zeker geen haast bij...
s Avonds met Jo in een Indisch restaurant gaan eten, elk drie lekkere schotels, en twee drankjes, voor 1 euro per persoon...
De volgende dag bleek dat Joanna ook een goed contact had met de eigenaars van het Travel Voyage hostel, Yakya en Aki - een Maleisisch koppeltje van Chinese afkomst. Na een tochtje door de stad, ben ik dan ook met hen, en Jo, naar een kustplaatsje gereden, op een uurtje van Melaka.
Yaksya, de 28 jarige eigenaar van Travel Voyage, Travel Voyage Pub en Sama Sama guesthouse, wou proberen een samenwerkingsverband te leggen met een hostel uitbater aan de kust. Het was een boeiende en relaxte uitstap, waarbij we locale specialiteiten hebben gegeten, een schildpadden rescue center hebben bezocht en veel over Maleisië, en de Chinezen in het land, hebben geleerd.
's Avonds zijn we iets gaan drinken in de Baboon. Er waren veel studiekameraden van Roger en Andy, en was weerom boeiend. Voornamelijk het verhaal van een Moslim vriend van Roger en Andy - die zelf Chinees en dus boeddhist zijn - vond ik zeer leerrijk.
Maleisië is een Moslim staat, met vrijheid van godsdienst.
Wat houdt dit in? Iedereen is vrij zijn godsdienst te beleven en te kiezen. Er is scheiding van kerk en staat. Behalve voor de moslims, die hebben, naast de normale grondwet - en ander wetteksten - de Sharia te volgen. Als je moslim bent, staat dat ook op je passport - voor andere godsdiensten niet. En er is een Moslimpolitie, die toekijkt of de Moslims wel de regels volgen.Kortom, een concept dat we in Europa moeilijk kunnen vatten.
De dag nadien ben ik met enkele nieuwe gasten in het hotel, Celine en Jurgen, een tocht door de stad gaan maken. De Chinese wijk en de Portugees/Hollands/Engelse gebouwen.
Melaka, strategisch gelegen in de zeestraat van - jawel- Melaka. In den beginne was het de handelplaats waar Indische en Chinese kooplui koopwaren verhandelden. Later kwamen ook de Arabieren hier hun goederen slijten, en hun geloof verspreiden.
Het vervaardigen van papieren "luxe goederen "die geschonken worden aan de doden. Een traditie waarbij de overledenen alles meekrijgen voor een goed hiernamaals.
Afgewerkt product - papieren TV's, airco's, gsm's. Tijdens de begrafenis rituelen worden deze papieren namaaksels verbrand.
Na een lange periode van vreedzaam handeldrijven kwamen de Portugezen echter op de proppen, die Venetïe als draaischijf voor de specerijenhandel wilden onttronen. Gedreven door hun godsdienst - en geldzucht natuurlijk - begonnen ze een kolonialisatie politiek, maar ze werden echter snel verjaagd door de Hollanders, die geen graten zagen in het ondertss overheersende moslimgeloof. Bovendien was Melaka van minderwaardig belang tov Batavia - Jakarta - de stad die de Hollanders als draaischijf voor hun handeldrijven verkozen - Melaka was slechts een van de satellietstaten ter vrijwaring van de doorgang over zee...
De typische fietsrikshaws van Melaka, versierd met plastic bloemen en luide geluidsinstallaties. Niemand kijkt dan ook op als de luide dansbeats door de stad zinderen.'s Avonds komt daar nog een feestelijke verlichting bovenop.
Na een ruil met de Britten, kwam Melaka in Britse handen. De eerste kolonisator die een soort verenigd Maleisië voor ogen had. Tijdens de tweede wereldoorlog kwamen de Jappanners hier hun "unified Asia" en "Asia for Asians" politiek hardhandig ten berde brengen... in 1957 werd Maleisië onafhankelijk verklaard, ten gevolge van een groeiend nationaal besef. Kuala Lumpur werd als hoofdstad verkozen, ten nadele van, Jawel, Melaka...
's Avonds - 28 maart -was het 60 earth hour - met live muziek in de Baboon House - full house, dus iedereen content- maar ook in het café Travel Voyage, waar Aki een prachtig live concert heeft gebracht. Ondertss hadden ook Jolien en Tinneke de groep vervolledigd, en zo werd een kleine community ontwikkeld in ons guesthouse. Tinneke en Jolien zijn twee Nederlandse studenten geneeskunde die hier drie weken opleiding hebben gevolgd in Kuala Lumpur. Momenteel hebben ze 6.5 weken vrij om te reizen...Het was weerom zeer gezellig, en best wel laat... maar het was tenslotte zaterdagavond.
Gisteren, zondag, enkele museums bezocht, een boottocht gemaakt met Tinneke en Jolien, een traditioneel thee huis bezocht - twee uur relaxed sippen van heerlijke thee met een volledige uitleg over de gebruiken ivm thee schenken, drinken etc... kortom weer een heerlijk relax moment na een lange en warme dag.
Des avonds op de dag des heren - op 29 maart- hadden de eigenaars van het guesthouse vervoer ingelegd naar een vissersdorp, op een halfuur van Melaka. De consumptie van heerlijke verse vis - zeebaars, calamares, manta rog - bereid op locale wijze, stond op het programma. Ondertss is de groep gegroeid tot ongeveer 25 personen. 15 gasten, de 5 personen die werken in het guesthouse en enkele vrienden van hen die hier ook dikwijls rondhangen...
Jullie lezen het wsl wel , Melaka is de eerste plaats die zowat men tweede thuis is geworden. Vandaag is het een beetje een admin dag, worden plannen gesmeed - morgen trek ik met Jolien en Tinneke naar Singapore - wordt de blog nog eens bijgewerkt, en ga ik eindelijk in het zwembad geraken... onder een stralende zon...
----
De avond na men vorig schrijven, ben ik met Sofie en een chinees iets gaan eten in een Indisch restaurant. Initieel gingen we zoeken naar een lichtshow en een gammongame, maar geen van beiden vonden plaats. Nadien wilde ik afscheid gaan nemen in de Baboon, het was immers men laatste avond in Melaka... \
Onderwege passeerden we echter een chinees funerarium, en werden we uitgenodigd door de rouwende famillie. We kregen er uitgebreide toelichtingen over de tradities en gebruiken, over de overledene, over hoe je de band van de rouwende tov de overledene kan herkennen, we kregen rouwkost...Het was een super boeiende avond, waarin weerom de gastvrijheid van de chinezen in Melaka duidelijk werd.
In the Baboon House werden we dan weer verrast door de aanwezigheid van twee Deense DJ s die de ganse wereld rondreizen met hun dj sets. Ze bleken het voorgaande weekend in KL gedraaid te hebben, op vraag van een vriend van Roger en Andy, de eigenaars van de Baboon House, en kwamen even relaxen in Melaka alvorens richting Sidney te vliegen voor hun volgende optreden...
Kortom, het was een boeiende, zeer gevarieerde avond...en weeral veel te laat.
De volgende dag, 31e maart, ben ik pas in het prachtige 50 m zwembad geraakt, bij men 5e poging. Ze hebben bij de schoonste infrastructuur die ik ooit bezwommen heb, maar het spel is bijna nooit open - er is altijd wel uitzondering op de openingsuren ... Nadien heb ik ontbeten, men spullen gepakt en ben ik richting Singapore gereisd...
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
