Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
De dag nadien ben ik inkopen gaan doen, en heb twee Deense meisjes meegenomen naar de luchthaven via de goedkope bus. Er wachtte immers een vlucht naar Padang - Sumatra.
De hosteleigenaar had hen al verteld dat de Damri bus de beste methode was om naar de luchthaven te gaan - rechtstreekse verbinding, airco, geafficheerde prijs (!) en zeer goedkoop. Maar ze waren alsnog van plan om 7 keer de prijs te betalen voor een taxi. Er lopen toch rare toeristen rond, die met een minimale inspanning makkelijk veel -120k Rp - geld kunnen sparen.
Tijdens de vlucht naar Padang had ik contact gelegd met Nicolas, een Fransman die voor zijn studie stage in West Sumatra moet werken. Zijn doel is om Danau Singkarat (het meer van Singkarat) toeristisch op de kaart te zetten, in samenwerking met de Indonesische overheid. Na een lekker diner en enkele pintjes zijn we tijdig gaan slapen - Nicolas was al van 5 u 's morgens onder baan, en wou zen lief nog mailen...
De dag nadien werden we bij het ontbijt vergast door Michael. Nicolas vertrok naar zen meer, en Michael en ik zijn Padang gaan verkennen. Er is een prachtige riviermonding en een gezellig strand, leuke koloniale gebouwen en een relaxte sfeer...
In de namiddag ben ik richting Bukittingi gereden en heb er diner gehad met een Hollands koppeltje die me enkele tips hebben gegeven ivm de omgeving.
De dag nadien heb ik de stad verkend -alwaar in het locale museum vreemde gedrochten worden uitgestald - heb wat gelezen en gerust. 's Avonds naar het canyoning panorama en de vliegende vossen gaan kijken - een soort groot uitgevallen vleermuizen...
Gisteren,20 maart, verhuisd naar een goedkoper en gezelliger hostel, alsook over de markt gestruind met Boyand en Judith -alweer- een Duits koppeltje.
In de namiddag met Fam en Chris, alsook Michaella naar de Raflesia bloem gaan kijken. We gingen met het openbaar vervoer, en dat was al een avontuur op zicht - met 19 personen in een Oplet - minibusje. Daarna volgde een 1.5 uur durende tocht door de prachtige, maar ook steile jungle. De Raflesia is een bloem die te boek staat als de breedste op aarde - diameters tot 1m60 - en die vrij zeldzaam is. Ons exemplaar was slechts 60 cm breed, maar toch indrukwekkend. onderwege Nicolas tegengekomen, die ook de bloem ging bekijken.
's Avonds met zen allen (Fam, Chris, Boyand, Judith, Nicolas en ik) zeer gezellig gaan eten in een van de locale eetstalletjes. En de avond afgesloten in een locale pub met enkele biertjes en pannenkoeken etc...
De volgend morgen zijn Boyand en Judith richting Singapore vertrokken. Nicolas is richting Minanjau gereden en zijn we met de overigen een wandeling door de plaatselijke Canyon gaan maken.
's Avonds Max leren kennen, een Duitser die met de fiets vanuit Turkije naar Indonesië is getoerd, weliswaar met twee tssvluchten, maar toch 7000 km in de benen.
Met hem ben ik twee dagen later naar het meer van Maninjau gereden per bromfiets.
Een prachtig, zeer groot vulkanisch kratermeer.
De avond nadien ben ik vanuit Bukittinggi naar Dumai gereden per nachtbusje. Een hobbelig avontuur, met weinig slaap - vooral vanwege de overenthousiaste Indonesiër die halfweg zijn bagage op zijn schoot wou nemen. Dat bleek geen goed idee, maar ondertss lag de ganse koffer overhoop en was onze hoofdruimte gehalveerd...
Het ticketje voor de ferry leek me eerder een toeristenprijs - wat bleek? Prijzen variëren zowel voor buitenlanders, als voor Indonesiërs zelf. Jaja, hoe rijker, hoe meer een Indonesiër moet betalen voor dezelfde service - een principe waar ik toch moeilijk aan wennen kan - en met mij menig toerist.
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Geen opmerkingen:
Een reactie posten