Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
In Luanbajo viel eigenlijk weinig te beleven. Gelukkig, want ik had een behoorlijke zonneslag van het snorkelen op Red Sand Beach en heb naast wat mails lezen/schrijven voornamelijk men dag in bed doorgebracht.
Wat echter meteen opviel, was dat dit een ander Indonesië was dan voordien. Armer, slechte wegen, houten huisjes, minder volk, iets meer timide mensen - rooms katholiek van godsdienst, vanwege de Portugese missionarissen.
Ondertss was besloten dat ik met Claudia en Christian, een Duits koppel dat ook op de Perama boot aanwezig was, verder zou reizen.
Na een dagje karren met privé vervoer en een middagstop in Ruteng, belanden we in Bajawa, een bergdorpje op zo'n 1100 meter hoogte. Er waren slechts twee van de 5 hotels open, en een handvol toeristen, en 'savonds zaten we met zen allen in de plaatselijke bar ervaringen uit te wisselen. Hier leerden we Andreas en Denise, alweer een Duits koppel, kennen. Ze zijn reeds 10 maanden onderweg en zullen begin mei huiswaarts keren. Nu bleek dat ons privé vervoer goedkoper (en sneller) was geweest dan het openbaar vervoer - de onderhandeltechnieken beginnen te werken ;)
De dag nadien wilden we met zen drie-en twee bromfietsen huren en de streek verkennen. Dit bleek echter niet zo simpel - weinig mensen spreken Engels, en de faciliteiten voor toeristen zijn niet erg uitgebreid - wat logisch is natuurlijk, gezien de kleine aantallen bezoekers.
Onderwege kwamen we Denise en Andreas terug tegen. Zij waren nu ook op zoek naar een gids voor de daaropvolgende dag.
Plots begon het erg te regenen en bleek, naast caféhangen en (overheerlijk) lunchen weinig activiteit mogelijk. Gelunched hebben we in een Padang restaurant alwaar je je gerecht kan kiezen uit verschillende uitgestalde schotels. Nadien hebben we gekuierd langs de plaatselijke markt van Bajawa,
Het idee van de gids stond me eigenlijk wel aan, en ik wist Christian en Claudia te overtuigen om Andreas en Denise te vervoegen. Met zen vijven kan je immers de kosten drukken. Zodus besloten we onze koppen samen te steken en regelden een gids + transport voor de daaropvolgende dag. Een vulkaan, twee traditionele dorpen en een warmwaterbron zouden ons een dag zoet houden.
Onder een stralende hemel begonnen we aan de klim van de vulkaan. Na een 1.5 uur durende tocht bereikten we de top. Een diepe krater, waarin twee meren - een blauw en een goudkleurig- rusten. We waren net op tijd om de opkomende wolken voor te zijn.
Nadien vervolgden we onze weg naar Bena en , twee traditionele dorpen van de Ngada bevolking. De gids gaf er uitgebreide uitleg over de symboliek die vervat zit in architectuur, over de totems (mannelijk) en de Huisjes (Vrouwelijk) die elk een clan binnen het dorp voorstellen, over de rituelen en offerandes van buffels en varkens ten behoeve van voorspoed, over christelijk en animistisch en hoe dat hand in hand gaat in Indonesië.
Bovendien zijn de Ngada matriarchisch, wat wil zeggen dat de vrouwen er de plak zwaaien en alle erfenis-eigendomsrechten bezitten...
Nadien genoten we ven een sobere, doch zeer lekkere maaltijd ten huize van de gids. Tofu,tempe,groenten en reist. En Sambal, hete sambal - met liefde en veel passie en vuur bereid door moeder matriarch.
De warmwaterbronnen waren voor de meesten onder ons de eerste warme douche sinds ons verblijf in Indonesië, en brachten een verkwikkend einde aan onze dag.
De dag nadien besloten we met vijven verder te reizen richting Moni, om er de Kelimutu vulkanische meren te bezoeken - volgens Lonely Planet (en andere bronnen) een van de hoogtepunten van Indonesië...
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Geen opmerkingen:
Een reactie posten