Terug naar sitemap Link naar fotoalbum op MSN Skydrive Kochi, een oud koloniaal stadje gelegen op een schiereilandje in de Arabische zee, stelde op het eerste zicht niet zo veel voor. Gelukkig had ik alvorens het opstappen van de ferry vanuit het Ernakulum reeds leuk gezelschap gevonden.
De Indiërs plachten al eens aparte wachtrijen te hebben voor vrouwen en mannen. Er stond een enorme wachtrij bij de mannen, en er kwamen net twee Westerse meisjes toe die ook de ferry wilden nemen. Ze hebben me dan een ticketje gekocht, wat met gelach onthaald werd door de controleur - ticketjes voor mannen waren blauw, voor vrouwen roze...
Eenmaal toegekomen hebben we een riksja richting het oude stadsdeel genomen. Met veel gelach hebben we de man wijsgemaakt dat ik op stap was met men twee vrouwen. Een grapje dat meteen op sympathie kon rekenen ;)
Na aankomst ben ik een kamer gaan zoeken, en vlak nadien kwam ik de twee Zuid-Afrikaanse meisjes terug tegen. We zijn dan wat door de stad getrokken, maar vonden het niet erg bijzonder.
Na ons afscheid, Jeunesse en Margot vertrokken de dag nadien per vlucht vanuit Ernakulum, ben ik Sarah tegen het lijf gelopen in een restaurant.
De dag nadien hebben we samen Kochi wat nader bezocht, en bleek het stadje toch iets meer charme te bezitten dan de dag voordien.
Voornamelijk het handelsdeel van de stad is erg interessant. Overal opslaghuizen en handelsplaatsen alwaar mannen met grote brillen naarstig op hun tellertje rekenen. Of rustig zitten te wachten op het volgende telefoontje of de volgende lading die toekomt / vertrekt. Rijst en specerijen zijn de belangrijkste handelswaar...
H
Opvallend, in geheel zuid India trouwens, is de aanwezigheid van christelijkheid en kerken. Iets wat historisch makkelijk te verklaren is. Kochi is dan ook de stad alwaar Vasco Da Gama, de "ontdekker" van India, gestorven is. Initieel is de man er begraven geweest, maar 14 jaar later is zen lichaam opgegraven en richting Portugal verhuisd.
Zuid India was de plake voor specerijen handel, en het was dan ook voornamelijk in dit deel van het land dat de zeevaarders (Jan, Piet, Joris en Korneel) - kolonisten en hun bijhorende missionarissen belangstelling hadden.
De dag nadien zijn Sarah en ik samen erg ochtendlijk richting Munnar vertrokken. In de bushalte leerden we een Indisch / Canadees reisgezelschap - Charlie en "ik ben je naam vergeten" kennen. Al snel zetten we onze reis met zen vieren verder...
Aangenaam reizen, onder de hoede van een Indiër... Eenmaal in Munnar geïnstalleerd zijn we er op uit getrokken om het dorp te verkennen en een wandeling te doen in de prachtige thee velden die het dorp omgeven. We werden echter snel uitgeregend en zijn dan maar tijdig gaan slapen.
Tijdens het bezoek aan een Shiva tempel heeft Charlie heeft ons wel de basis uitgelegd van het Hindoeïsme. Shiva, Vishnu en Brahma zijn zowat de belangrijkste goden - volgens goede bron zijn er ongeveer 36 000 004. Daarnaast behoort ook Ganesh zowat tot de meest populaire en gekende - u weet wel, dat is die god met het olifanten hoofd...
Die nacht werd ik de eerste keer zeer ernstig met men allergie geconfronteerd. India is duidelijk het Mekka voor huismijten en stof. In combinatie met sterk vervuilde en stoffige lucht is dat geen lachertje voor men luchtwegen...
De dag nadien ben ik er alleen op uitgetrokken, om meer van de natuurpracht te verkennen. Onderwege een Fins - Zweeds stel tegengekomen en samen een leuke dag gehad in de lollypop theeheuveltjes. De theeplantages zijn dan ook een kleurrijke omgeving, fel groene planten, kleine dorpjes met leuke huisjes, fel gekleurde tempeltjes en gebedsplaatsen...
s Avonds met Charlie en zen Canadese reispartner naar een India - Sri Lanka cricket match gekeken. Een sport waar ik nu iets meer van begrijp. Blijkbaar is het in India even zot met cricket als bij ons met voetbal; cricket spelers leven vaak 'the fast lane', met bollywoodsterren (lees ; schone vrouwen), snelle wagens etc etc...
Tijdens een gesprek kwam naar boven dat Charlie Sing Chandela een
rechtstreekse afstammeling is van de Chandela Rajputs. Zijn voorouders waren de bouwers van de wereldvermaarde Kama Sutra tempels in
Khajuraho . Hij behoort dan ook tot de Kshatriya's kaste (de strijders/heersers).
Officieel is het Hindu kasten systeem niet meer van toepassing, maar officieus is dit nog steeds erg hard in gebruik. De hoogste kaste zijn de Brahmanen (de priesters). Dan volgen de Kshatriya's (krijgers en heersers),vervolgens de Vaishya's (landbouwers en handelaars) en tenslotte de Shudra's (dienaren en arbeiders). Tenslotte zijn er nog de onaantastbaren - diegenen die buiten het systeem vallen en die een pak minder rechten hebben als alle andere kasten. Vaak mogen bvb bepaalde openbare plaatsen niet betreden, dienen ze steeds op de grond te zitten in aanwezigheid van hoger geplaatsten, etc etc...
Hij heeft me uitgebreid zen mening hieromtrent verteld, iets wat niet zo evident is -blb is het voor vele Indiërs een taboe sinds het officieel afgelast is...
Sinds de afschaffing van het systeem van rechtswege, zijn er vele maatregelen genomen om positieve discriminatie naar onaanraakbaren toe te bewerkstelligen ; een vast aantal plaatsen in het onderwijs en een percentage jobs bij de overheid zijn er enkele van.
Kortom cricket en het kastensysteem, een mix die een boeiende Indische avond garandeert... Na afloop ben ik vriendelijk uitgenodigd om Khajuraho te bezoeken. Charlie zal niet thuis zijn - hij gaat naar Spanje voor enkele maanden - maar hij garandeerd me een warm en zorgeloos welkom. Mooie vooruitzichten...
Bij vertrek de volgende dag was men bezig een kleurrijke tekening te maken op de drempel van het hotel. De eigenaars waren Tamil, van Tamil Nadu Provincie, alwaar het Pongal festival - festival van de oogst - aanving. En ik was op weg naar Madurai,een belangrijke tempelstad, net in die provincie gelegen...
F
Terug naar sitemap Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
