Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Banda Aceh, ons allen gekend van de Tsunami op 2e kerstdag 2004. Autonome regio binnen Indonesië... en om eerlijk te zijn geen leuke stad...
Verzwolgen en doodverwend onder de rijkdom van geldverslindende NGO s en Hulporganisaties alla UN (Unicef, UNDP0,...) herbergt deze stad een bevolking die zeer op geld belust is.
Verhalen van overdaad zijn legio. In Pulau Weh zijn er immers bungalows gebouwd zodat de hulpverleners verzekerd waren van accommodatie tijdens het weekend. Naast de toeristenprijzen, zijn er NGO prijzen die nog hoger zijn...
Op een zekere zonnige dag tijdens de werken naar de Tsunami misten 7 NGO leden de ferry naar Pulau Weh. Er is slechts een ferry per dag geboekt. Oplossing; charter gewoon de volledige boot en betaal. Wie betaalt dit? De vrijgevige westerling die na de Tsunami volop geldelijke steun heeft gestort.
Voor wie meer interesse heeft, een interessant boek omtrent dit fenomeen; "Lords of Poverty", Graham Hancook.
De hulpverleners, en hun dure levensstijl, zijn bijna zo goed als verdwenen. En dus dienen de toeristen nu de kas te spijzen.
Je neemt vervoer van de haven naar de stad en bij aankomst vraagt men plots het tienvoud van de overeengekomen prijs. Oplossing ; overeengekomen prijs betalen en gewoon weggaan.
De kapster probeert hetzelfde te flikken. Na het knippen wil je de overeengekomen prijs betalen. Ze doen echter alsof de knipbeurt nog niet over is, en beginnen je haar nog te wassen en geven een korte hoofdmassage. Nadien blijkt de prijs verdubbeld. Oplossing; overeengekomen prijs betalen en gewoon het salon verlaten.
Het zijn vooral de Chinezen (jaja, ook hier talrijk vertegenwoordigd), maar niet met den dezen.
Bovendien herbergt de stad kwalitatief zeer povere accommodatie voor veel te hoge prijzen.
Was de stad ingetrokken met Jerry en Peter, een Amerikaans koppel op leeftijd dat dezelfde vlucht naar KL diende te nemen.
Het enige wat ons enigszins interesseerde, na onze initiële introductie in de stad, was een bezoek aan het Banda Aceh Tsunami museum. Dit museum geeft echter, naast de talloze verhalen, nogmaals pijnlijk weer hoe fondsen voor dergelijke rampen totaal verkeerd gespendeerd worden.
Een reusachtig gebouw, 5.6 miljoen dollar waard, gebouwd op een voormalige archeologische site, terwijl er nog enkele duizenden niet naar hun oorspronkelijke woningen hebben kunnen terugkeren.
Gebouwd met financiële steun van het westen, overgedragen aan de locale regering. Welgeteld enkele dagen open geweest. Reden? Er is een museum gebouwd zonder exhibitie. Er is geen materie om het museum te vullen. Maw wist men wel dat men een zeer westers en modern museum 'nodig' had, maar dus niet wat men er ging tentoonstellen.
Bovendien is de elektriciteitsrekening in gebreke gesteld, en dus staat het vehikel gewoon te verkommeren. Boer boer beton en boer boer bouwbedrijf hebben er wel bij gevaren...
Aceh staat ook gekend voor zen edelstenen en edelmetaalsmeedwerk. Hoewel ik er gezien de opgelopen ervaringen weinig vertrouwen in heb dat je er iets deftig gaat vinden voor een schappelijke prijs...
Gelukkig was het slechts voor een nacht en zijn we ondertss in KL, morgen vlieg ik verder naar India...
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Geen opmerkingen:
Een reactie posten