zondag 2 augustus 2009

Liang - Tijgersprong Kloof (25 Jun - 02 Jul 09)

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive - Lijang

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive - Tijgersprongkloof

Vanaf Ping An diende ik terug naar Longshen en Gui Lin om de nachttrein naar Kunming te nemen. Einddoel was echter Lijang, alwaar ik een visa verlenging wilde bekomen.
Lijang staat bekend voor zen snelle service dienaangaande - volgens enkele reizigers die ik ontmoet had - zodat ik geen 5 dagen ter plekke diende te blijven (hoopte ik).
Bovendien wilde ik dit stadje wel bezoeken...



In de nachttrein naar Kunming leerde ik drie Britten kennen, die ook onderwege naar Lijang waren. Toffe en interessante types, met wie ik boeken heb gewisseld. Via hen heb ik The corporation (Joel Bakan) en The Pol Pot Regime (Daniel Kierman) verkregen. Zonder meer verrijkende literatuur....



Aangekomen in Kunming hebben we de nachtbus naar Lijang geregeld, en onze tijd besteed in restaurants en internetcafés. Kunming is niet direct de meest aantrekkelijke Chinese stad, en bovendien regende het fel.

















De dag nadien zijn we vroeg in Lijang aangekomen. We boekten snel een kamer, en men drie kameraden kropen het bed in. Ik had echter gelezen dat Lijang wel eens druk kon zijn na de middag, en besloot meteen het dorp te verkennen. Dit bleek de juiste strategie. De meeste winkels waren nog gesloten, weinig volk op straat, ideaal.











Na de middag zijn we er met zen allen op uit getrokken voor een tocht door het dorp.
Lijang was nu echter veranderd in een Chinees toergroep paradijs. Overal souvenir shops en restaurants... van een dorp of stad kan je niet meer spreken.











Mensen in traditionele klederdracht die dansjes opvoeren voor toeristen. Huiver er nog van als ik er aan terugdenk.

Onze Britse vrienden dienden een nieuwe reisgids te kopen. In Yangshou waren ze bestolen geweest van een backpack waarin naast de Lonely Planet, een gsm en een I pod, geld en een pasport zaten. Ze waren dan ook druk bezig met het regelen van allerhande formaliteiten met de Britse ambassade.

De dag nadien (Zondag)trokken ze naar de Tijgersprong Kloof. Een tocht waarbij ik hen niet kon vervoegen, omdat ik maandag (29 Jun) dringend een visa verlening moest aanvragen.









Ben dan op men eentje de stad in getrokken, en ben zo een boekencafé ingesukkeld, gerund door een Belgisch Chinees koppeltje. Ze gaven me tips ivm de streek en ivm geusthouses voor mensen die alleen reizen, en vertelden me dat ook Lijang volgend jaar toegangshekkens zal verkrijgen : Inkomstfee zal 80 RMB zijn, of 8 Euro - wat ben ik blij dat België niet op de toeristische wereldkaart staat !!!!

Nadien besloot ik me te verleggen naar Mama Naxi. De plek voor de single reiziger. Al snel leerde ik twee Colombianen kennen, met wie ik het Dragon Pool meer, naast Lijang ben gaan bezoeken.



















's Avonds kookt Mama Naxi voor haar gasten. Een ritueel waarbij ze probeert de gasten met elkaar in contact te brengen. Zo leerde ik Dries en Charlotte kennen, met wie ik een gezellige avond gepintelierd heb. Later zouden we afspreken in Dali, een ander dorp in Yunnan province.

De volgende dag tijdig opgestaan om een visa verlenging te regelen. Mama Naxi wist me te vertellen dat de informatie in men reisgids niet meer voldoet, en verwees me naar het nieuwe buro.... dit was geen sinecure. Ben in totaal op 3 verschillende plekken geweest, alvorens finaal op het Public Service Buro te belanden en voor een gesloten deur te belanden. Terugkomen in de namiddag, was het verdict.



Ben dan nog via een markt gelopen om een Teva sandaal te laten maken - men tweede reparatie deze reis - en toch zal ik men reis ermee vervolledigen!!! Alweer,net zoals in Indonesië, was men schoen in 5 minuten gefikst en kostte het bijna niks... lang leve de stielman.



Terug op het Public Service Buro, bleek dat ik toch 5 dagen moest wachten op men visa verlenging. Na wat aandringen, zou het donderdag morgen klaar zijn, ipv vrijdag middag. Meteen besloot ik dat ik dinsdag en woensdag de Tijgersprong Kloof zou aandoen.

Terug aan de dis bij Mama Naxi, waren er nog gasten die de dag nadien naar de Tijgersprong Kloof wilden. We groepeerden ons rond en gingen met enkelen een pintje drinken het dorp.

De dag nadien moesten we echter tijdig opstaan om naar de vermaarde Tijger Sprong kloof te vertrekken.











Een beetje laat naar ons goesting, rond 10.30 u, kwamen we de volgende dag toe aan de Tijgersprong Kloof. Na het betalen van de ondertss vertrouwde toegangstickets, gingen we info vragen bij Janes GH, de uitvalsbasis voor een trek door de kloof. Daar pikten we een Engelse van Indische afkomst en een Italiaanse op.

Het was een fijne tocht, waarbij we snel werden gevolgd door een man die paarden verhuurd. Hij vermoedde dat de vermoeidheid zou toeslaan bij een van ons, maar dat wat niet het geval. Na de lunch, begon het fel te regenen, wat voor een extra dimensie zorgde.

We hebben veel gelachen en het landschap was mooi - maar zeker niet altijd overweldigend, gezien de vele Chinese wijzigingen in het landshap; elektriciteitsmasten, bovengrondse leidingen, het opkomen van verharde betonwegen.



Onderwege hebben we nog een Israëliër opgenomen in de groep. We kwamen hem tegen bij een oud vrouwtje dat toegangsgeld vroeg voor een uitzichtspunt op een klif, hij stond daar te onderhandelen.

De meesten zijn gewoon niet gaan kijken, maar enkelen van ons zijn er toch in geslaagd om het vrouwtje danig op stang te jagen door te gaan en niet te betalen. Engelsen van Indische afkomst spelen hierin de hoofdrol - uit principe, er moet al toegangsgeld betaald worden voor je de kloof in mag, en dit vrouwtje was zeker niet officieel. Stond er bij en vond het best wel grappig. De Chinezen en geld, tis niet te doen.



's Avonds zijn we moe en behoorlijk nat toegekomen aan het Halfway Geust House, onze slaapplaats voor die nacht. Na het drogen bij een klein maar heerlijk kampvuurtje, hebben heerlijk gegeten en genoten van de nachtrust.







De dag nadien vervolgden we onze weg. Na het passeren van een waterval leidde het pad naar Tinas Geust House, alwaar de afdaling naar de rivier en de tijgersprong steen zich bevind.

Van hetzelfde laken een broek, Enkele inventieve Chinezen bouwden dit keer een toegangspoort en vragen geld. Weerom was er Indische inventiviteit aan de orde. Dit keer zakten twee mensen van de groep af via een op het eerste zicht verloren paadje. Een tijdje later volgde een derde groepslid. Enkele Chinese vrouwtjes maakten wat commotie.

Nadien ben ik dan ook vertrokken, blb ongemerkt, want ik hoorde niemand roepen. Het pad bleek al snel af te zakken naar de rivier. Had geen vermoeden alwaar het leiden heen zou, maar verloren lopen kon niet. Na enkele minuten waren er drie opeenvolgende supersteile ladders, gebouwd tegen de rotsen. Op die manier belande ik al snel dichter bij de rivierbedding, alwaar ik de anderen ontmoette. Die vroegen meteen wat ik van de ladders vond - angstaanjagend is zacht uitgedrukt...

We gingen verder op verkenning, en nu bleek dat we eigenlijk via een van de uitgangen bij de tijgersprong steen waren beland. Ondertss werden we vergezeld door een vijfde lid van de groep, die ook via de ladders was afgezakt...









En zo hadden we er leute in de Chinezen slimmer af te zijn op eigen terrein...
De rivierbedding is best wel mooi, niettegenstaande aanwezige toerbussies, en we hadden er de nodige leute, oa met een Beijing Olympic Game medaille.



Nadien gingen we terug naar Tinas, en keerden terug naar Lijang. 's Avonds reisden enkelen meteen door, en gingen we met de overigen een pint pakken.

De dag nadien (2 Juli)moest ik men visa verlening gaan ophalen. Aangekomen, bleek dat er nog niks gebeurd was. Volgens de beambte moest ik 6 juli terugkomen. We bespraken de situatie - ik wilde niet langer blijven, was er al lang geweest - en de man prepareerde in 10 minuten het nodige document. Dat kon blb niet de eerste keer toen ik langskwam...

De agent vroeg me ook wat ik van Lijang vond, en heb het lauw op "een beetje druk" gehouden. Hij repliceerde echter dat in 3 jaar tijd het dorp zo veranderd was, dat het triest was dat er niets meer van zen dorp overschoot... Blb zijn er toch Chinezen die zelf vragen stellen bij al dit toeristisch geweld.

Nadien heb ik de bus naar Dali genomen...

F

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive - Lijang

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive - Tijgersprongkloof



My Travel weergeven op een grotere kaart