Terug naar sitemap Link naar fotoalbum op MSN Skydrive Dag 1 - Kon Tum - Dak Rve (39 km)Tijdig opgestaan en na ons eerste ontbijt een minderheden dorp vlak naast Kon Tum verkend. Vietnam heeft immers een beleid waarbij minderheden vaak verhuisd worden vanuit afgelegen gebieden naar buurten vlak bij een stad.
Vreemd genoeg rijd je aan de rand van de stad door een dorpspoort, en is het plots alsof je in een ruraal dorp bevindt...zandwegen, koeien, varkens en kippen op de weg... terwijl honderd meter verder de auto's over de wegen denderen....
Na ons deftig ontbijt, rond 7.30, zijn we dan vertrokken via genummerde weg 24. Een rustig baantje door een heuvelachtig landschap. Bovendien slingert het doorheen meer afgelegen minderheden dorpen met prachtige ronghuizen (gemeenschapshuizen). Deze grote gebouwen worden steeds opgetrokken in bamboo en stro, op een top van een heuvel boven het dorp en dient voor de locale festiviteiten.
We taffelden verder door de dag, foto's nemend en genietend van de rust. We belandden in een koffiehuis waar we een heerlijk gesprek hadden met de locals waarna we rustig doorzetten.




Rond de middag, 39 km verwijderd van Kon Tum, arriveerden we in Dak Rve. We werden alweer hartelijk ontvangen, dit keer door de eigenaars van de plaats waar we geluncht hebben. Ludiek was dat volgens onze kaart Dak Rve 7 km verder diende te zijn... geen erg echter, want het begon fel te regenen.
We amuseerden ons in Dak Rve, en besloten er te blijven. Bovendien vernamen we dat er na het dorp een bergpas volgde, die 'koud' en 'gevaarlijk' was. Met het vooruitzicht dat we de volgende dag ijsberen en pinguïns zouden zien, dronken we koffie en kaartten we ons door de regenachtige namiddag.
S avonds zijn we het dorp gaan verkennen, en terug gaan dineren in ons favoriet restaurant van tijdens de lunch.

Dag 2 - Dak Rve - Ba To (99 km)De dag nadien tijdig opgestaan. Bij vertrek begon het net te regenen. Na een stevig ontbijt, alweer bij onze favoriete keukenprinses van het dorp, gingen we de uitdaging van de bergpas aan. Een helling die begon vlak buiten het dorp, en die ononderbroken 12 km duurde...

12 lange km, in mist en damp, maar zonder veel verkeer - mss 4 of 5 auto's en 10 bromfietsen. We waren meteen wakker... 1.5 uur later bereikten we de top, en idd het was er merkelijk kouder. Tot onze teleurstelling hebben we geen ijsberen en pinguïns gezien, wsl door de mist...
Enkele km verder op de bergkam verdween de mist en veranderde de weg in een brede laan, omgeven van hotels en restaurants. We hadden er een koffie pauze, en zetten onze tocht verder.

Volgens onze informatie -verkregen in Phnom Pen van Grashopper adventures - diende er na de bergpas een lange downhill te volgen. In realiteit volgde een lange, natte weg van ups en downs, waarbij we stellig het idee hadden dat we veel meer bergop dan bergaf reden. Bovendien dienen we steeds rustig bergaf te rijden. We kunnen onze fietsen niet meteen onder de categorie Mountain Bike thuisbrengen...

We genoten echter van de uitzichten en het landschap, ondanks de regen die nu in grote bakken uit de hemel viel...Na de lunch, ergens in een afgelegen bergdorpje op de weg, zetten we onze tocht door dit helse weer verder. Nog steeds op zoek naar 'de grote afdaling' - ondertss al 10 pogingen ondernomen, maar de weg plachtte steeds terug te stijgen...
Een dik uur later was het echter zover. Een lange (20 km), slingerende bergweg afwaarts... Ons doel van de dag kwam meer en meer in zicht, maar gezien de regen en de koude bleek het verder dan ooit.
Bovendien bleek er iets mis met de fiets van Richard. Zijn achterwiel loterde rond zen as. Na het demonteren bleek dat een van de rollagers tss achteras en wielnaaf (het binnenste deel van de velg voor de niet kenners) verdwenen was...
Onze oplossing? Proberen het loteren een beetje tegen te gaan door tegendruk te creëren.
Hoe doe je dit? Je snijd een blik red bull - ter plekke gevonden - in flarden en probeert een spiraal te vormen die je tss as en naaf propt. Niet geheel ideaal, maar gezien de omgeving en de regenachtige omstandigheden de beste oplossing. Bovendien was het loteren toch gedeeltelijk opgelost. In Ba To zouden we een definitieve oplossing zoeken...

Er bleek ook iets vreemd aan de hand met de wegmarkering. Ba To bleek tot onze verbazing nog 47 km verwijderd, terwijl het 20 minuten later nog 32 km bleek te zijn... Bovendien zijn we drie keer km marker 13 gepasseerd...
Na heel wat gezwoeg zijn we dan toch in Ba To gearriveerd. Het was een lange en vermoeiende dag... 's Avonds uitgebreid gegeten en tijdig het bed in.
Dag 3 - Ba To - Quang Ngai (60 km)Tot ons jolijt bleek het niet te regenen de dag nadien. Bovendien slaagde Richard erin een fietsenmaker te vinden die zen rollager euvel heeft opgelost. Nadat dit gebeurd was, hebben we onze tocht verder gezet... en begon de regen alsnog lichtjes neer te druppen.

Na 14 km en enkele regenvlagen verder, verlieten we genummerde weg 24 voor genummerde weg 621. Een binnenweg die ons toeliet om een stukje van Nationale weg 1 te vermijden. Nationale wegen zijn steeds iets drukker, vandaar....
Het was alweer een leuke rit. Veel schoolgaande jeugd die ons met veel jolijt begroette, overal vriendelijk roepende mensen.


s Middags hadden we een verrassende lunch. Volgens Richard mochten we gebakken eend en rijst verwachten. Het bleken echter eendfoetussen te zijn - bevruchtte en gekookte eendeieren waarin reeds een eenachtig wezentje schuilt. Een lekkernij en specialiteit in Vietnam.

We deden nog een extra bestelling - varken - maar besloten toch elk een ei te degusteren. Bovendien hadden we weer vrolijk contact met de uitbaters.
S avonds zijn we aangekomen in Quang Ngai, alwaar enkele km dichter bij Ha Noi.
Dag 4 - Quang Ngai - Chau O (38km)Vanuit Qaung Ghia zijn we 's morgens naar My Son gereden. My Son is bekend voor het bloedbad dat er is aangericht door de Amerikanen tijdens de oorlog. Op 16 maart 1968 zijn hier 3 bataljons geland, met de opdracht alles te doden wat bewoog. 504 ongewapende burgers zijn geweldadig vermoord, huizen platgebrand, vrouwen verkracht....


Op de plaats van gebeuren is nu een herdenkingsmuseum en een monument. We hebben er enkele uren gespendeerd, en zijn er een andere fietser tegengekomen. Een Vietnam veteraan die als technicien in een luchtmachtbasis was gestationeerd. De man was duidelijk bewogen en kijkt met gemengde gevoelens terug op zen periode in het leger. Gelukkig voor hem was ie nooit bij enig gevecht betrokken...

Na de middag probeerden we via de kustwegen onze tocht verder te zetten. We passeerden een prachtig vissersdorp met talrijke kleurrijke boten. Ons plan was echter zonder de stortregen gerekend. Bovendien bleek de weg die we wilden volgen nog niet geheel geasfalteerd. De werken zijn volop bezig, wat het wegdek tot een grote modderpoel heeft herschapen. Gedurende 2 uur hebben we doorheen een stortregen gereden. Doorheen een grote vloed van modder, keien etc. Op bepaalde plekken waren de wegen ondergelopen en stond het water tot aan onze knieën...


We waren behoorlijk blij dat we Chau O bereikten, 15 km ten noorden van Quang Ghia en 41 km ten zuiden van Tam Ky, wat ons initiële doel was. We zijn in Chau O gebleven voor de nacht, en hebben onze tocht de volgende dag verder gezet.
Dag 5 - Chau O - Hoi An (98 km)Een dagje fietsen langsheen Nationale weg 1. Niet de meest aantrekkelijke weg. We zijn toch het een en ander tegengekomen, maar hebben vooral kilometers geduwd om snel ter plekke te zijn. Rond 16 u zijn we in Hoi An toegekomen.

Ons plan was om enkele avonden te blijven, en dus verblijven we in een hotel met zwembad. Na een korte verkenning van de stad, s avonds heerlijk gegeten.
Dag 6 Rustdag - Hoi An Na het ochtendzwemmen en een heerlijk westers ontbijt zijn we tijdens het verkennen van Hoi An in een barber shop beland. De man heeft onzer beide hoofden gedurende bijna twee uur onder handen genomen... Een belevenis van je welste. Na de knipbeurt, volgde een authenthieke scheerbeurt en een hoofdmassage. Nadien hebben we geluierd en zijn we langs het strand gereden. 's Avonds lekker pintjes gedronken...



Dag 7 Rustdag - Hoi An Van hetzelfde laken een broek. Zwemmen, uitgebreid ontbijten - gepocheerde eieren,spek, fruitsla, assortiment brood, Vietnamese koffie en fruitsap - zijn we de stad uitgebreid gaan verkennen.


Meest interessante aspect was, naast de talloze oude huizen etc, "Hoi An Department of Managing and Gathering Swallow's Nests" (Departement der beheren en collecteren van zwaluwnesten). Zwaluwnesten worden in Vietnam gebruikt in allerhande medicijnen brouwsels en allerlei gerechten, vandaar dit zeer belangrijke kantoor alwaar de nesten worden gesorteerd op kwaliteit en worden verkocht.


Nadien onze fietsen onderhouden - smering van de ketting was nodig na alle regen - en ben ik even op het strand gaan liggen...Seffes zien wat de avond brengt...

Morgen rijden we verder...
F
Terug naar sitemap Link naar fotoalbum op MSN Skydrive