Terug naar sitemap Link naar fotoalbum op MSN Skydrive Vlak voor men vlucht Kuala Lumpur -> Medan (Indonesië) leerde ik zuster Parminauli kennen. Het kon niet beter treffen op 25 december, Kerstdag...

Zuster Parminauli was reeds 16 uur onderwege vanuit de Filippijnen, alwaar ze in een convent leeft. Op weg naar haar vader, die ernstig ziek is en mogelijks zen laatste dagen in het aardse rijk vertoeft.
Blijkbaar moesten we in Medan dezelfde bus nemen, en zo had ik al locale hulp om me snel en makkelijk door Medan te loodsen. Bovendien was er een kennis van haar die haar bij de luchthaven zou opwachten, dus ook het vervoer naar de bushalte was geen probleem.
Tot men grote verrassing was deze kennis vergezeld van zuster Happy - een Filippijnse die in Indonesië leeft. Deze nodigde ons prompt uit om een kerstontbijt te nuttigen in het convent te Medan.

En zo heb ik Kerstochtend in zeer toepasselijk gezelschap doorgebracht...
Nadien zijn Parminauli en ik gedropt geweest in het Amplas busstation, en hebben we onze reis naar Danau Toba aangevat.
Danau Toba is het grootste vulkanische meer ter wereld. De krater is liefst 110 km lang en 40 km breed. Midden in het meer bevind zich een soort schiereiland, Samosir genaamd.


De streek van en rond Toba herbergt de Batak bevolking. Een van de vele etnische groepen binnen Indonesië. De Batak zijn hoofdzakelijk Christelijk Katholiek en Protestants van aard. Vandaar dat er op het eiland her en der talrijke kerken het landschap sieren...


Bovendien heeft deze streek een zeer eigen architecturale stijl. Traditioneel bouwt men hier houten huizen zonder nagels of bouten, met gebogen huizen en talrijke animistische versieringen. Zoals elders in Indonesië (Hindoes, Moslims, Boeddhisten) is het geloof doorspekt met rituelen ter ere van geesten, natuurlijke fenomenen etc.
Bovendien is er een sterke verering van de doden. Graven zijn pompeus en zeer present in het landschap...




De eerste volledige dag in Toba heb ik wat rond Tuk Tuk gebleven. Tuk Tuk is de plek waar het merendeel van de accommodatie zich bevindt. Toen ik een cola wilde drinken werd ik al snel in de keuken geroepen, om de eigenaressen te vergezellen met een leuke babbel tijdens het maken van een locale versnapering; gefrituurde deegkoekjes in de vorm van bloemen...

Een groot deel van het eiland in het Toba meer is bergachtig. Een stevige wandeling leidde dan ook tot spectaculaire uitzichten. Een beetje teniet gedaan vanwege het slechte weer. Onderwege Amélie tegengekomen en samen de tocht verder gezet.


De dag nadien dan een bromfiets gehuurd en deels rondom het schiereiland gereden. Vanwege de regen geschuild in een winkeltje en een leuke babbel gehad met de eigenaar...






Nadien een uitzichtpunt gaan opzoeken en teruggereden in de gietende regen...al bij al is het een leuke plek, maar zat het weer een beetje tegen...
F
Terug naar sitemap Link naar fotoalbum op MSN Skydrive