Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Ondertussen alweer twee weken in Melaka... net zoals de eerste keer bevalt het me hier reuze. Hoewel, ik ben teruggekomen met het doel Bahasa Malaysia/Indonesia te leren...
Het was een blij wederzien met de bende van Melaka - Ika, Yaksja, Edwin, Lucky en Rocky, oftewel de staff van Travel Voyage - Sama Sama guesthouse. Die zaterdagavond waren Rob en Jeroen, die ik in Parenthia had leren kennen, ook in Melaka en dus zijn we samen naar het optreden van Ika gaan kijken.
Laatste likjes verf worden aangebracht in Ika's en Yaksja's woning.
Ika's gitaar in a box...
Nadien hebben Ika en Yaksja me uitgenodigd bij hen thuis te overnachten. Hun nieuwe woning sinds een drietal weken...
De dag nadien zijn we samen met enkele andere gasten weerom vis gaan eten in het vissersdorp buiten de stad. Nadien zijn we gestopt aan een Cantonees cultureel centrum om er een stuk van een Chinees schouwspel te bekijken. Het geheel was zelfs ondertiteld in het Mandarijn, omdat het gebeuren plaatsvond in een van de vele Chinese dialecten. Ondanks alle moeite begreep ik er nog niks van...
De dag nadien ben ik me beginnen verdiepen in men cursus. Niks spannend. Pen, papier, een internetcursus en veel concentratie, water en cola... en John...
John, een "nieuwe" medewerker in het guesthouse kan behoorlijk Bahasa Malay en is men sparring partner om de spreektaal te oefenen. John is afkomstig uit Birma, en was zeven maand geleden al tewerkgesteld geweest in het guesthouse. Tot ie op een dag een vriend ging bezoeken, en nooit meer terugkwam...
Tot ie drie weken geleden terug uit het niets verscheen. Blijkt dat ie 6.5 maand in de cel - niet echt een pretje, maar ik bespaar de details - heeft gezeten als illegaal, vanwege een procedurefout bij de immigratiedienst. Nadien is ie het land uitgezet geweest. Het land terug binnengesmokkeld voor veel geld -door dezelfde politie die hem het land eerst uitzetten. Nu terug aan het werk om zen schuld af te lossen en bezig uit te pluizen wat er fout gelopen is tijdens zijn vorig verblijf.
Af en toe valt er natuurlijk iets anders te doen dan boeken kijken. Zoals bvb die avond dat de muggen in Melaka verdelgd werden. Een soort mega Baygon machine dat een rookgordijn spuit om muggen in huizen en riolen te verdelen. Dit alles ter preventie van dengue en malaria.
Een zware rugzak, veel reizen en weinig tijd om te zwemmen... Ideaal voor men rug om een beetje tegen te strubbelen en te blokkeren. Om eens iets nieuw te proberen, hebben we dan maar acupunctuur laten doen door een bevriende dokter van Ika. De naalden doen geheel geen pijn. Een leuke ervaring, maar onvoldoende bleek later... de chiropractor die men rug eens lekker heeft losgemaakt was een betere oplossing...
Voor het overige wordt er hier vanalles lekkers gegeten, is er 's avonds veel tijd voor poolen en muziek, en om de stad verder te verkennen en voor "dagelijks leven".
Het Chinees kerkhof, een langgerekte heuvelrug met uitzicht over de stad, is blijkbaar een van de grotere buiten China. Dit vanwege de eeuwenoude relaties die Melaka met China heeft onderhouden...
Ook de Jetty - de "zee" pier in het Vlaamsch - is eigenlijk wel iets bijzonder. Niet dat het mooi is, maar een typisch staaltje van Aziatischme. Een betonnen kolos met twee verdiepen, vol entertainment faciliteiten die in het weekend druk bezocht worden - ook overdag. Zo is er een pool, maar ook een snooker en een karaoke complex en een internet café voor jongeren die uren in de AC gekoelde ruimtes internetgames spelen, ver weg van de drukke stad, en het dagelijkse leven. Weet eigenlijk niet waarom je daarvoor perse op een pier moet verblijven... maar ja, het ding doet extravagant aan, ziet er - van op afstand - luxueus uit en er valt veel te consumeren, en de rijkere jeugd, die vinden het fantastisch...
De onderste verdieping is dan weer een staaltje van desolaatheid. Blb heeft ding niet volledig gerendeerd, en is men het nu aan het verbouwen...
Anderzijds was er het bezoek aan het naaiwinkeltje met Ika. Een shop in Little India tot de nok gevuld met allerhande linten, alle kleuren wol en draad, knopen, parels, fake bloemen en vanalles, echt vanalles... een typische familiezaak, waarin veel te veel volk werkt, de klok tikt en de tijd stilstaat...
Een leuke middagpauze was dan weer Restoran Amitoupuh, alwaar je gratis kan eten. Het hele gebeuren steunt op vrijgevigheid van de locale bevolking. Het is eten wat de pot schaft, en het is vegetarisch, bovendien wordt je verondersteld zelf de afwas te doen. En plus krijg je een les " living in a gratefull world ". Er is ruimte voor een vrije gift, zodus zie je er zowel zakenlui als werkelijk behoeftigen. De eersten geven een gulle donatie, net zoals wij, want als reizigers zijn we niet echt behoeftigen...
Ook het uitstapje naar gunung Ledang was leuk. Samen met Ika, Yaksja en Ahmid - nog een klant die terug is gekeerd naar het rustige Melaka - op zoek naar een plek om te kamperen. Het guesthouse wil in de toekomst immers kampeeruitstapjes aanbieden aan geïnteresseerden...
Tss het poolen en het muziek spelen hebben we dan nog effe aangetoond dat inbreken in het guesthouse niet echt moeilijk is. Het knopje om het elektronisch slot open te doen om buiten te gaan, is blb toegankelijk van buitenaf...
En ook een vriend van men pa deed de toevallige moeite om me hier in Melaka tegen het lijf te lopen...
We zijn ook een keertje 's avonds met Ika, Yaksja, Giorgio, Hamir en ik gaan eten in een speciaal visrestaurant, gevolgd door een leuk strandcaféetje...
- wordt vervolgd -
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Geen opmerkingen:
Een reactie posten