Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Dag 1 - Da Lat - Din Kno (60 km)
Na onze sandwiches met eieren zijn we op 29 augustus rond 7 uur vanuit Da Lat vertrokken. Bedoeling was om in enkele dagen via Genummerde weg 722 vanuit Da Lat naar Phi Da Ya te fietsen, om vandaar veder via Nationale weg 27 naar Buon Ma Thout verder te peddelen. Een bergachtig parcours van 196 km...
Al snel waren we op de mooi geasfalteerde weg. Een bergachtig landschap, een lekker zonnetje en wat wolken beloofden een heerlijke rit...
Na 24 km, en het passeren van enkele toeristische attracties, passeerden we wegenwerken en veranderde de weg in een soort karrenweg. Geen asfalt. losse keien en zand. Het bergachtig landschap was echter onveranderd, en dus duwden we verder op en neer. Een mooie tocht, vol mooie uitzichten.
De rust, de stilte, en het gebrek aan populatie - heerlijk. Onze watervoorraad (3 flessen) bleek onvoldoende, en we waren dan ook spaarzaam met drinken. De kaart toonde echter enkele dorpjes op onze weg, dus dat zat wel snor.
Rond de middag belandden we dan ook in een afgelegen bergdorp - Lan Tranh - alwaar we bij enkele locals een heerlijke maaltijd hebben verorberd. Ze waren zeer geïnteresseerd in ons doen en laten. Ze gaven ons extra informatie over de weg en de bijhorende afstanden tss de dorpen die volgden. Geheel anders dan de kaart aanduidde. Later zou blijken dat onze kaart toch net een tikkeltje meer betrouwbaar was. We hadden er een heerlijke tijd. Bovendien was het tijd voor de dagelijkse regendouche,en hadden we imposant een schuilplaats.
Na de regen, en het vullen van de flessen, konden we weer verder op pad. De heerlijke zand en keienweg 722 veranderde in het dorp in een eerste modderpoel. Ontbossing, met de nodige kranen en vrachtwagens, zorgen voor de nodige schade aan het losse wegdek. In combinatie met regen geeft dit een zeer drassig effect...
De rest van de dag was dan ook een afwisseling van modder en stukken "verharde" weg. het zand veranderde al snel in rode klei. De modder begon dan ook aan onze fietsen te kleven, en op te stroppen tss onze spatborden en de wielen...Met onze super bikes was dit dan ook een hels avontuur... Al snel waren we gebezigd barvoets door de modder te stappen. Vaak zakten we weg tot onze knieën... onze super tweewielers duwden we naast ons doorheen de massa. Hoewel geen enkele ongemotoriseerde tweewieler voldoet om door dit landschap te waden....
Rond een uur of 15 begon het nog eens lekker te regenen. We waren ondertss enkele wegenwerkers en kranen gepasseerd, en naast klei waren er nu ook stukken gebroken beton in het pad verzwolgen - wsl om de weg te verharden zodat deze machines minder vaak vast komen te zitten in de modder. Zeer pijnlijk voor de voeten. De brokken beton waren vaak onzichtbaar en elke voetstap was een nieuwe gok.
Iets meer dan een uurtje later belanden we in Din Kno. Afgemat en afgepeigerd, zeer blij dat we voor donker arriveerden. Bij het eerst huis dat we passeerden, een barak van de wegenwerkers, waren we welkom om de nacht door te brengen.
Tijdens het wassen van de fietsen bleek er een gat in de achterste buitenband van Richards fiets te zijn. De binnenband puilde lichtjes uituit. In Din Kno was er natuurlijk geen fietswinkel - er zijn gewoon geen fietsen - en we hebben het dan maar opgelost met enige creativiteit die ik in Phnom Penh heb waargenomen toen ik ginds eenzelfde probleem had; je zoekt en vind een of andere versleten buiten of binnenband en knipt er een stuk af. Dat stuk leg je tss buiten en binnenband op de plek van het gat, zodat de binnenband beschermd is van direct contact met de weg. Bij deze was het grootste risico op lek rijden geweken. De volgende dag zou blijken dat het werkte....
Na een heerlijke maaltijd met de wegenwerkers, zijn we rond 19.30 in bed gekropen. Het was een helse dag, vol zwoegen en ploegen, maar oh zo vol voldoening...
Beautiful day
Dag 2 - Din Kno - Phi Di Ya (45 km)
De dag nadien zijn we tijdig op gestaan om onze weg te vervolgen. We wilden ons avontuur op weg 722 verlaten, om op Nationale weg 27 te belanden. Doel van de dag; Phi Di Ya...
Na een ontbijt - chocokoekjes uit een van de drie locale winkeltjes -zijn we effe in Din Kno gebleven om rond te kijken. Terug bij ons slaapverblijf van de voorbije nacht, bereidden we ons voor om verder te reizen. Volgens de gebruiken boden we een geldelijke compensatie aan voor de gastvrijheid van de vorige nacht. De wegenwerkers weigerden deze echter pertinent - ongebruikelijk in Vietnam - maar wel een bijzondere ervaring.
De locals hadden ons ondertss de weg gewezen. Al snel belanden we op een smalle weg, die enkel wordt gebruikt door voetgangers en motorrijders. Er volgde een lange, smalle weg bergafwaarts. Dwars door de jungle, langs en over een rivier die steeds in de nabijheid was. Alweer een nieuw landschap, met veel natuurpracht.
Na een tijdje verlaten we de rivier, en vervolgden we ons pad via een smal wegeltje dat op en neer waad doorheen de bergen. Bruggen over kloven, heerlijke verzichten over de omgeving, onder een stralende zon.... meer moet dat niet zijn...
Af en toe verloren we onze snelheid in de modder, moesten we afstappen om bergop te geraken, of verloren we ons schoeisel... In een afgelegen dorpje zonder naam - vanwege niet op de kaart - verifieerden we de weg. Alles volgens plan. Net voorbij het dorp dienden we een riviertje te doorwaden met onze fietsen - het avontuur schuilt om elke hoek, en we genoten van elk moment.
Bergen en dalen, maar eindeloos genieten van het landschap, de stilte, het Vietnam zonder grenzen...
Rond de middag belanden we terug in de normale beschaving. Het motorwegeltje doorheen de bergen eindigde op een geasfalteerde weg in Da Long. We hadden er lunch in een restaurantje. De eigenares is haar kleinste dochter speciaal gaan omkleden om met haar gezinnetje op de foto te poseren.
Na lunch en rust - we stoppen elke middag tss 11.30/12 tot 14 vanwege te warm - zetten we onze weg verder.
In Lien Trang waren we de eerste keer de weg kwijt. De mega grote en nieuwe asfaltweg ging over in een klein zandweg. Na wat rondvragen bij de locals werden we telkens een andere hoek van de windrichting uitgestuurd. Vietnamezen en kaartlezen is niet direct de beste combinatie. Er kwam echter een busje aan, dat we hebben doen stoppen. Buschauffeurs plachten al eens de weg en de streek te kennen. Deze man bleek te vertrouwen, en hij wist exact te vertellen waar we waren op de kaart. Bovendien bleek het overeen te stemmen met ons kompas, we moesten immers westwaarts...
Na het oversteken van een rivier met een klein bootje, belanden we op een heerlijke brede weg richting Phi Di Ya. Na het doorkruisen van enkele dorpjes belandden we ginds rond 16 u.
In Phi Di Ya heeft Richard een buitenband vervangen. Na een hectische halve maaltijd met enkele locals die ons geen rust gunden, een tweede poging in een rustiger oord en enkele kaartspelletjes in een café, zijn we tijdig gaan slapen.
Dag 3 - Phi Di Ya - Buon Ma Thout(91 km)
Terug op een Nationale weg, nr 27 dit keer, zijn we alweer tijdig vertrokken. Nog even een klein euvel gefikst bij een fietsenmaker - men stuur stond te los, en we hebben geen sleutel die groot genoeg is voor deze grote maat van moer.
Genummerde weg 27 is een rustige, zeer mooie weg. Vooral tussen Phi Di Ya en Lien Song (Lac) was de weg zeer mooi; bergpassen, meren, verre einders.
In Lien Song waren we teleurgesteld. Er is zogezegd een mooi meer volgens onze reisgids, maar zonder overdrijven zijn we ondertss al veel meer moois gewend....
We besloten dan meer onze weg naar Buon Ma Thout verder te zetten.
Onderwege hebben we geluncht en siësta genomen in een hangmat bij een vriendelijk koppeltje dat een caféetje uitbaatte.
De resterende 50 km waren alweer zeer de moeite. Vooral in het begin was het weer een geheel ander landschap met mooie taferelen. We hebben brede valleien doorkruist, langs eindeloze rijstvelden. Een 15 km voor de stad was het esthetisch feest voorbij; veel urbanisatie langs de kaarsrechte, lange weg.
Aangekomen in Buan Ma Thout hebben we een hotel gezocht - alwaar ik nu zit te typen -verse spring rolls (ongebakken loempia's) gegeten en nog wat nagekaart over de dag.
Dag 4 -Rustdag Buon Ma Thout
Onze lichamen zijn ondertss gewend aan vroeg opstaan, en zodus waren we rond 7 u alweer op pad. Top ervaring van de dag; een overheerlijke kop verse Vietnamese Arabica Buon Ma Thout koffie. Buitengewoon! Wie dit morgen in België serveert, heeft al vast 1 vaste klant...
Nadien een hill tribe - etnische minderheden - museum bezocht - foto's nemen niet toegelaten. Mooie opsteker.
Bovendien zie je overal in de stad, zoals in gans Vietnam, afbeeldingen van Ho Chi Minh - s lands grootste nationale held. Je kan hem eigenlijk niet ontlopen. Elk nationaal gebouw heeft zen portret ergens hangen, alsook de talrijke propaganda afbeeldingen bevatten dikwijls zijn afbeelding en zen gezegdes...
Na onze tocht in de stad zijn we gaan winkelen en hebben we onze fietsen een beetje getuned...
De rest van de dag hebben we gerust en getypt, foto's opgeladen, en zijn we een restaurant gaan zoeken in de gietende regen...
Sefffes dodo...
Link to pictures
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Geen opmerkingen:
Een reactie posten