Hampi (25 - 29 Jan 10)

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Bij het ochtendgloren kwamen we aan in Hospet, een transporthub op ongeveer 15 km van Hampi. Na een lekkere chai en wat broodjes, zijn we op de aansluitende bus richting Hampi vertrokken.

Na een twintigtal minuten begon het wonderbaarlijke landshap zich rond om ons te ontrafelen. Rotspartijen zo ver het oog kijken kan, fluogroene rijstpaddies, palmbomen ...

Ondertss bleek ook dat er een belangrijk festival in Hampi zou plaatsvangen van 27 tot 19 Januari. Er was dus veel volk op de been en een kamer vinden tegen een schappelijke prijs bleek onmogelijk. Hampi bazaar (dorp) ligt aan een rivier, aan de overkant ligt een rustigere enclave. Daar hebben we, nat wat onderling overleg met Lisa - die eigenlijk een luxueuzere kamer wilde voor haar verjaardag op 26 jan - een dormitorie gevonden voor de belachelijk lage prijs van 80 Rupees.

Het bleek al snel te klikken met de overige gasten - ongeveer dezelfde leeftijdsgroep 25-35 - en Hampi beviel me meteen...

Na ons ontbijt zijn we er met zen drie te voet op uit getrokken doorheen het prachtige, rotsachtige landschap. Na wat zoeken hebben we de Monkey Tempel gevonden, gelegen op een heuveltop, met schitterende panorama's over kilometers rotspartijen...















Na onze thuiskomst hebben we nog wat gerust, want de nachtelijke tocht was nog niet volledig verteerd...

De volgende dag was het Lisa 's verjaardag. Dit diende natuurlijk gevierd met een uitgebreid ontbijt, cadeautjes van Joosje zoals oa een heerlijke chocolade taart.





Eenmaal op pad zijn we de rivier overgestoken om de wereld erfgoed ruïnes van Hampi en omgeving te gaan verkennen. Naast het landschap, liggen er in en rondom Hampi ettelijke tempels en andere religieuze bouwsels.



Merkwaardigerwijze bleek dat het erg makkelijk was om de drukte te ontlopen. Eenmaal onderwege, was er bijna niemand...







's Avonds zijn we dan met de overige gasten van ons Hostel uit eten gegaan, om nadien rond een kampvuur chocolade taart en wodka orange te smullen.





De volgende dag was een luierdag. Lezen, niets doen, nog meer niets doen. Behalve s avonds zijn we de heuvels ingetrokken om te genieten van de zonsondergang. Toen bleek ook hoe makkelijk het was om de rotspartijen een of andere figuur toe te kennen. En al snel speelden we "Ik zie, ik zie wat jij niet ziet!"





Daags nadien zijn we met enkele gasten van de dormitory naar een meer gefietst om een frisse duik te nemen. Daar stonden enkele Indiërs potentiële klanten op te wachten voor hun koffie, bier en koekjes. Dat zagen we niet meteen zitten en we wilden een afgelegen plekje vinden langs de oevers. Iets wat ons na een half uur en een - gelukkig onschuldige - val van Uma niet gelukt is.Onverichterzake hebben we ons dan maar naast de verkopers gezet om alsnog te genieten van een zwempartij.





's Avonds ving het festival - ter gelegenheid van de 500 e verjaardag van de kroning van keizer Krishnadevaraya - dan ook eindelijk aan. Hampi was ondertss meer dan overvol. Hindus van alle hoeken van de Karnataka en ver daarbuiten kwamen afgezakt om dit te vieren.











Naast de parade waren er talrijke gebouwen en rotsformaties voor de gelegenheid speciaal verlicht. Bovendien was er een soort show en waren er talrijke prominenten aanwezig zoals enkele ministers en een of andere belangrijke religieuze guru









De dag nadien is zo goed als iedereen uit het hostel vertrokken. Ben zelf nog een dagje gebleven en met de fiets een toertje gaan doen naar Anegundi, een mooi ommuurd tempeldorpje op enkele kilometers van Hampi.







s Avonds nog effe langs het festival, maar daar was bijlange niet zo veel te zien als de dag voordien...



De volgende dag dan afgereisd richting Bijapur

F

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Mysore (22 - 24 Jan 10)

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Vanuit Mamallapuram kwam ik via Chennai per nachtbus 's morgens vroeg in Mysore toe. Gekend voor de productie van zijde, sandelhout, geurstoffen en zen rijke architectuur is Mysore geen toeristische topper onder de westerlingen en heeft zo zen charme en rust weten te behouden.

Vroeg in de ochtend ben ik de Devaraja markt gaan verkennen. Een prachtig staaltje van India's ruraal stadleven - een term die me meer en meer toepasselijk lijkt voor het land, gezien de talrijke koeien, geiten, kippen en honden die vrijelijk door de steden dwalen, maar ook de ossenkarren die zich in het drukke stadverkeer begeven.











De vroege en kleurrijke activiteit van de kippen en geitenslachters, de visverkopers, de groenten en fruit markt, de etherische oliën en kleurstofstalletjes, bloemenverkopers zijn meer dan bekoorlijk.

Al snel werd ik benaderd door een verkoper van etherische oliën. Azim, een vriendelijke jongen die me een grondige uitleg heeft gegeven over al zen producten. Bovendien legde hij totaal geen druk op me om te kopen. Vermoeid van reis stond men hoofd er immers niet naar. En dat maakte ik meteen duidelijk - ik koop nooit op de eerste dag. Hij had echter boeken volg getuigenissen van talrijke kopers; lovende kritieken. Naast een zeer sympathieke verkoper in Kochi - eentje die een wandtapijt heeft verkocht aan men toenmalige reisgezel -, was dit de tweede keer dat ik te doen had met een verkoper die inzicht heeft hoe zich te gedragen; niet puschen, luisteren, een gevoel van vrije keuze creëren.

Na enkele uren op de markt, en een leuk gesprek met Azim, ben ik effe gaan rusten. Na de middag ben ik naar het Mysore spoorwegmuseum getrokken. Een museumpje waarin de geschiedenis van de Indische spoorwegen wordt weergegeven, alsook een collectie oude locomotieven en wagons. Pronkstuk is de wagon die werd gebruikt voor de reizen van de Maharaja - de locale heerser onder gezag van de Engelsen, voor de onafhankelijkheid van het land in 1947.





De volgende dag ben ik met de locale bus richting Somnathpur getrokken. Er is geen directe verbinding, en ik moest overstappen in Bannur. Daar leerde ik een frans koppel en hun dochter kennen die ook onderwege waren naar de 900 jarige Kesheva tempel uit de Hoysala periode.

Toen de connecterende bus arriveerde, was er de gebruikelijk stormloop om een plaatsje te bemachtigen. Enkele locals maakten echter gebaar me op het dak van de bus te begeven. Een dolle rit, onder vrolijke ogen van men medepassagiers , op het dak van de bus. Meer moet dat voor mij niet zijn...







Een deel van de tempel, de omwalling, is momenteel in restauratie. Gelukkig is de zeer gedetailleerde hoofdstructuur gevrijwaard van de werken en goed te bezichtigen. Na ons bezoek samen met de Fransen enkele chapatis gegeten onder een boom in het park. Nadien keerden we terug naar Mysore, alwaar we samen avondeten hebben genuttigd.









De volgende dag ben ik het Maharaja s paleis gaan bezoeken. Gebouwd in de vorige eeuw, onder toezicht van dezelfde Britse architecten die het Sultanaat in Kuala Lumpur hebben ontworpen... De vergelijkingen zijn dan ook treffend...





Nadien ben ik nog in de stad gaan rondkuieren. Terug op de markt heb ik enkele creatieve souvenirtjes gekocht voor de kleinste der Hermannen... s avonds wordt het paleis op een zeer feerieke manier wordt verlicht met duizenden peertjes. Heb me echter moeten haasten, want om 20 wachtte de nachtbus naar Hampi.





In het station leerde ik Joosje en Lisa kennen, twee gezellige Nederlandse meisjes die ook naar Hampi afreisden, met dezelfde locale stads bus die ons door de nacht zou leiden...

F

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Mamallapuram (19 - 21 Jan 10)

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Van Tanjore naar Mamallapuram geraken was een verhaal van lange duur. 4 bussen en 10 uur na vertrek in Tanjore kwam ik in Mamallapuram - 250 tot 300 km - toe. Een heftige ervaring, waarbij de bussen door kleine dorpjes reisden.

Twee keer heb ik moeten rechtstaan in een meer dan overvolle bus. Persoonlijke ruimte is op dat ogenblik een onbestaand begrip. Duwen en trekken om in de bus te geraken, maar eenmaal onderweg relaxeert de massa en probeert iedereen de reis zo aangenaam mogelijk - gezien de omstandigheden met 0.0 cm ruimte tss de mensen - te maken.

Opgekikkerd door de nieuwe ervaring kwam ik dan ook in Mamallapuram toe. Een veel te toeristisch dorp vol Westerse restaurants, bars en souvenir stalletjes. De kusttempel en de vijf rathas staan dan ook op de wereld erfgoedlijst.



De volgende dag geraakte ik tijdens het ontbijt aan de praat met Frans, een Nederlander die een huisje heeft gekocht in een dorpje nabij. Een tsunami huisje... Niet erg geweten in de internationale gemeenschap, maar ook de oostkust van India is getroffen geweest door de Tsunami in 2004. Niet zo erg als Thailand en Indonesië, er zijn in Mamallapuram 2 doden gevallen, die bewuste dag, in vergelijking met de 45000 in Banda Aceh.



Net zoals Banda Aceh is er een golf aan geld toegekomen in Mamallapuram, voordien een vredig en primitief vissersdorpje, waarbij toerisme van ondergeschikt belang was.

Waar voor 2004 de vissers vredig onder mekaar leefden, is er vandaag tweespalt. Er is kwistig met geld gestrooid geweest, en sommigen hadden eigenlijk geen hulp nodig. Ze hebben het in moderne hotels en restaurants geïnvesteerd. Anderen verkregen een huis, en verhuren het nu aan derden of verkochten het - zoals Frans er eentje heeft gekocht.

Waar voordien sociale contacten en samenwerken belangrijk waren, is geld nu de motor van de gemeenschap...Frans komt immers al jaren naar dit plaatsje, en heeft met lede ogen de verandering meegemaakt...

Na men ontbijt ben ik het dorp ingetrokken om de talloze tempels, uitgekerfde rotstempels en beelden in het dorp te bekijken.









De volgende dag ben ik de kusttempel en de vijf rathas gaan bezoeken. Vanwege behoudswerken is er rond de kust tempel een hoge muur van rotsblokken opgetrokken om het edifice te beschermen tegen eroderende wind. Het mooie effect waarbij de tempel dicht bij zeer lijkt opgetrokken, is dus grotendeels -en begrijpelijk - teniet gedaan.





De vijf rathas zijn dan weer elkeen gekerfd uit een enkel rotsblok. We kunnen dan ook spreken van immense beeldhouwwerken, eerder dan van bouwwerken.



Nadien ben ik doorgereisd naar Mysore.

F

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Tanjore (17 - 18 Jan 10)

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Na installatie in een hostel in Tanjore (Thanjavur) ben ik meteen de 1000 jaar oude Brihadishwara tempel getrokken.



Een wandelingetje van een kwartiertje, waarbij ik een levenloos lichaam van een bedelaar op de stoep zag liggen. Bedekt met vliegen, maar ook een bloemenkrans - wsl als laatste teken van respect achtergelaten door een of andere passant...

Onder de indruk van het gebeuren, heb ik men weg naar de tempel vervolgd. Daar bleek het, net als in Madurai, erg druk vanwege het Pongal / oogst festival. Dit festival wordt in elke staat in India gevierd, maar telkens op een ander tijdsstip, afhankelijk van de oogstperiode. Bovendien worden andere rituelen gebruikt, mede afhankelijk van de gewassen die groeien in het gebied.







Interessant om weten is dat er "1001" strekkingen zijn binnen het Hindoeïsme. Naargelang de regio in het land worden andere riten en "conventies" nageleefd. Het is dan ook moeilijk te spreken over 1 geloof. Een constante binnen het Hindoeïsme is echter dat in het ganse land drie goden als belangrijkste worden aanzien: Brahma - de creator, Vishnu - de protector en Shiva - de verwoester zonder wie creatie niet mogelijk zou zijn.

Daarnaast zijn er nog talloze andere goden, waaronder Ganesh - de welbekende Olifantgod en voorbode van welvaart en goed geluk - en Hanuman, koning der apen, bij ons de gekendste zijn.



Naast de Hindoes is er een grote populatie Siks - een "recente" afgeleide van het Hindoeïsme, Boeddhisten - onstaan uit het Hindoeïsme als reactie op de klassen verdeling in het geloof, rond 6 eeuwen voor Christus -, Moslims, Christelijken, Jainisten, ...gelukkig leven al deze groepen in vrede met elkaar.



Bovendien telt immers 27 staten, die grosso modo telkens een tot twee officiële talen hebben - naast de talloze dialecten en locale talen in streken en dorpen. Hindi is de nationale taal, en eenieder is verondersteld lessen te krijgen op school. Scholing is, net zoals vele andere zaken zoals infrastructuur, transport etc, een locale staatsaangelegenheid. Net zoals in België dus. Dit heeft als gevolg dat het niveau van scholing niet even hoog is elke staat. Bijgevolg zijn er talloze mensen die enkel hun locale taal machtig zijn en dikwijls nooit hun eigen staat of streek verlaten.

Dit alles als indicatie van de enorme diversiteit en complexiteit die in dit enorme land heerst...

Het bezoek aan de tempel in het avondlicht was mooi. De warme kleuren van het zandstenen bouwwerk kwamen erg tot hun recht. Bijna elke vijf minuten werd ik aangeklampt om een praatje te doen of om een foto te nemen. Indiërs zijn dan ook meer dan geïnteresseerd in buitenlanders. Dikwijls leidt het niet verder dan de klassieke vragen; "waar kom je vandaan?", "wat is je naam?", "ben je getrouwd?", "wat is je leeftijd?", "wat is je beroep?", "hoeveel verdien je?"...

Op men terugweg naar men hostel lag de levensloze man nog steeds in dezelfde houding. Passerende Indiërs wezen enkele agenten op het lichaam, die met een grote glimlach en een gebaar duidelijk maakten dat ze bezig waren met de zaak...Het moet gezegd, India is recht in je gezicht. Vrank en vrij.

De volgende ochtend ben ik energieloos - en met veel last van men allergie - opgestaan en het locale paleis gaan bezoeken. Dat viel een beetje tegen vanwege het verval. Nadien ben ik terug in bed gekropen. Uitgeput van vele indrukken en men allergie besloot ik een dagje rust te nemen.





De volgende dag heb ik men weg vervolgd naar Mamallapuram...

F

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive