donderdag 11 februari 2010

Mysore (22 - 24 Jan 10)

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Vanuit Mamallapuram kwam ik via Chennai per nachtbus 's morgens vroeg in Mysore toe. Gekend voor de productie van zijde, sandelhout, geurstoffen en zen rijke architectuur is Mysore geen toeristische topper onder de westerlingen en heeft zo zen charme en rust weten te behouden.

Vroeg in de ochtend ben ik de Devaraja markt gaan verkennen. Een prachtig staaltje van India's ruraal stadleven - een term die me meer en meer toepasselijk lijkt voor het land, gezien de talrijke koeien, geiten, kippen en honden die vrijelijk door de steden dwalen, maar ook de ossenkarren die zich in het drukke stadverkeer begeven.











De vroege en kleurrijke activiteit van de kippen en geitenslachters, de visverkopers, de groenten en fruit markt, de etherische oliën en kleurstofstalletjes, bloemenverkopers zijn meer dan bekoorlijk.

Al snel werd ik benaderd door een verkoper van etherische oliën. Azim, een vriendelijke jongen die me een grondige uitleg heeft gegeven over al zen producten. Bovendien legde hij totaal geen druk op me om te kopen. Vermoeid van reis stond men hoofd er immers niet naar. En dat maakte ik meteen duidelijk - ik koop nooit op de eerste dag. Hij had echter boeken volg getuigenissen van talrijke kopers; lovende kritieken. Naast een zeer sympathieke verkoper in Kochi - eentje die een wandtapijt heeft verkocht aan men toenmalige reisgezel -, was dit de tweede keer dat ik te doen had met een verkoper die inzicht heeft hoe zich te gedragen; niet puschen, luisteren, een gevoel van vrije keuze creëren.

Na enkele uren op de markt, en een leuk gesprek met Azim, ben ik effe gaan rusten. Na de middag ben ik naar het Mysore spoorwegmuseum getrokken. Een museumpje waarin de geschiedenis van de Indische spoorwegen wordt weergegeven, alsook een collectie oude locomotieven en wagons. Pronkstuk is de wagon die werd gebruikt voor de reizen van de Maharaja - de locale heerser onder gezag van de Engelsen, voor de onafhankelijkheid van het land in 1947.





De volgende dag ben ik met de locale bus richting Somnathpur getrokken. Er is geen directe verbinding, en ik moest overstappen in Bannur. Daar leerde ik een frans koppel en hun dochter kennen die ook onderwege waren naar de 900 jarige Kesheva tempel uit de Hoysala periode.

Toen de connecterende bus arriveerde, was er de gebruikelijk stormloop om een plaatsje te bemachtigen. Enkele locals maakten echter gebaar me op het dak van de bus te begeven. Een dolle rit, onder vrolijke ogen van men medepassagiers , op het dak van de bus. Meer moet dat voor mij niet zijn...







Een deel van de tempel, de omwalling, is momenteel in restauratie. Gelukkig is de zeer gedetailleerde hoofdstructuur gevrijwaard van de werken en goed te bezichtigen. Na ons bezoek samen met de Fransen enkele chapatis gegeten onder een boom in het park. Nadien keerden we terug naar Mysore, alwaar we samen avondeten hebben genuttigd.









De volgende dag ben ik het Maharaja s paleis gaan bezoeken. Gebouwd in de vorige eeuw, onder toezicht van dezelfde Britse architecten die het Sultanaat in Kuala Lumpur hebben ontworpen... De vergelijkingen zijn dan ook treffend...





Nadien ben ik nog in de stad gaan rondkuieren. Terug op de markt heb ik enkele creatieve souvenirtjes gekocht voor de kleinste der Hermannen... s avonds wordt het paleis op een zeer feerieke manier wordt verlicht met duizenden peertjes. Heb me echter moeten haasten, want om 20 wachtte de nachtbus naar Hampi.





In het station leerde ik Joosje en Lisa kennen, twee gezellige Nederlandse meisjes die ook naar Hampi afreisden, met dezelfde locale stads bus die ons door de nacht zou leiden...

F

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Geen opmerkingen:

Een reactie posten




My Travel weergeven op een grotere kaart