zondag 18 april 2010

Agra - Fatephur Sikri ( 15 - 18 Apr 10)

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Toen ik uit de nachttrein stapte in Agra, was ik tot men verbazin vlak bij Agra Fort... wat moet een mens doen rond 6.30 's morgens? Een keertje een fort bezoeken in de vroege ochtendstond mss? Na de meevaller met de gids van Bundi, nogmaals een gokje gewaagd, hoewel het niveau duidelijk lager lag dit keer...



Agra fort is gebouwd geweest door Shah Jahan, dezelfde bouwheer van de Taj Mahal enkele kilometers verderop langs de oevers van de Yamuna rivier. De fortmuren zijn dan ook een mooie plek om de Taj gade te slaan.



Shah Jahan was een Mughal - een Islam heerser - van een zeer verlicht allooi. "Politiek en niet geloof dienen een goed bestuur"; zou een van zen slagzinnen zijn geweest.











Het fort wordt gekenmerkt door symbolen van alle grote godsdiensten. Zo zijn er de lotusbloem als symbool voor het hindoeïsme, de Davidsster, het kruis, en de talloze symmetrische symbolen die de Islam representeren. Herinner u aan het blogstukje over het Museum van Islam kunst in Kuala Lumpur, waar dit uitgebreid aan bod kwam.

Bovendien had de man drie vrouwen, een hindoe, een moslima en een christen. Na de dood van zen vrouw en de bouw van de Taj Mahal, is hij door zen zoon van de macht verdreven en is ie in zen eigen Fort opgesloten geweest, alwaar ie is gestorven om vervolgens bijgezet te worden in de Taj.









Het paleis herbergt kenmerken van een moderne staatshuishouding, met kantoren voor verschillende departementen, een vergaderzaal voor het parlement, een publieke audiëntiezaal waar het publiek onrecht kon aanklagen ... doet me zeer denken aan de verlichte despoten in Europa. Geen wonder dat het rijk floreerde onder 's heers regentschap.







Later op de dag ben ik naar de tuinen ten zuiden van de Taj gereden met een fietsriksja om de zonsondergang op de Taj gade te slaan.

De volgende dag ben ik vroeg naar Fathepur Sikri vertrokken. Deze stad, op 40 km van Agra, is tijdelijk de hoofdstad geweest van Shah Jahan. Toen een goddelijk treffen met een plaatseljike religieus leidde tot de geboorte van een zoon, besliste de man prompt dat ie dicht bij deze priester diente te verblijven.









Na 6 jaren dorst lijden bleek de plek echter ongeschikt voor een dergelijk groot paleis vanwege watergebrek in de regio en is beslist om terug te keren naar Agra.
Ondertss stond er wel een kast van een paleis met talloze vertrekken, en een kanjer van een Moskee.





Onderwege Jasmine, een Servische met een zeer, zeer hoog IQ leren kennen. Interessant persoon die vaakt geconfronteerd wordt met het stigma Serv... Bovendien is ze actief geweest in een wereldwijde organisatie voor armoede bestrijding, is ze adviesverlener geweest van de Servische regering en heeft een tijdje bij AT Karney gewerkt - een plek waar jan en alleman niet zo maar aan de slag kan....



En zo was het weer een interessante dag met alweer een bewonderenswaardig persoon - het wordt een gewoonte in India. S avonds nog iemand tegengekomen met wie ik een leuke avond heb gehad in Kolkata, en dus hebben we dat nog maar eens overgedaan ;)

De dag nadien -17 dec- stond ik vroeg op om de Taj te bezoeken. Ik overwoog echter nog een nacht te blijven, want veel tijd in Dehli spenderen zag ik niet zitten. De receptie van men guesthouse wees me erop dat 18 Dec World Heritage Day is, en dat de Taj gratis zou zijn. Zodus ben ik in men bed gekropen en heb wat aan men blog gewerkt.

De 18 e was ik er als de kippen bij om de Taj te zien bij zonsopgang - en het mag gezegd, het is de moeite.













De Taj Mahal, of "Paleis van de kroon", is gebouwd geweest door Shah Jahan naar aanleiding van het overlijden van zen tweede vrouw op het kraambed van hun 14 e kind. Het is een teken van zen eeuwige liefde voor haar...

















Het bouwwerk is adembenemend, zo goed als volledig opgetrokken uit marmer - uit Udaipur. Bovendien is het geheel versierd met enorme stukken ingelegde marmeren patronen. Weerom komen alle godsdiensten aan bod.

Na enkele dagen Agra was de Taj een absoluut hoogtepunt, een mooie afsluiter voor men reis. Nadien ben ik afgereisd richting Dehli, alwaar ik enkele inkopen en praktische zaken wil doen zoals boeken kopen voor het geval ik ernstige "stofwolkvertraging" oploop.

F

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Bundi (12 - 14 Apr 10)

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Onderwege van Udaipur naar bundi passeerde ik Rajasmand, een dorpje dat gekenmerkt wordt door een schier eindeloos aantal marmerhandelaars. Later zou blijken dat het marmer van de Taj Mahal uit deze streek komt...

Bundi, een klein stadje in Rajasthan is een oase van rust. Geen sjacheraars, geen opdringerige verkopers, geen horde bedelaars, gewoon rust. Bovendien is het stadje gespekt met een zeer vriendelijke bevolking, een mooi centrum, een meer en een feeëriek fort dat tegen een heuvel aanleunt. Ideale ingrediënten voor enkele dagen kalmte...

Het stadje heeft zeer typische Indische karakteristieken, alsook eigenschappen die zeer Rajasthaans zijn...





Samosa als ontbijt - de ultieme klassieker onder de Indiërs - een gefrituurd deeg met een kruidige vulling op basis van aardappelen met een mix van pikante tot curd sausjes... heerlijk!






Sightseeing per fiets...


Bundi fort by night...


Als zelfs de bus te duur is, dan is er nog de traktor of de vrachtwagen voor locaal vervoer...


Je hele hebben en houden op een duwkar...


Rijen huizen die afgewisseld worden met mensen die wonen in tenten... vaak zijn er tenten kampen aan de rand van de stad of het dorp. En plus, dit is nog een zeer deftig exemplaar, vaak zijn het enkele lakens gespannen tss bomen...



Het religieuze in het allerkleinste detail van het leven. Succes en bescherming verzekerd voor deze riksja rijder...



Gourava Kala, de lokale veilingmeester op de graanmarkt van Bundi. Hij wilde absoluut zichzelf vinden via het net en op men blog verschijnen. Een toffe vent met een passie voor munten en hij wist met te vertellen dat er 15 officiele talen vermeld zijn op elk Indische geldbriefje - iets wat ik voordien nog niet had opgermerkt.




Kleurrijke tulbanden en grote sierlijke snorren, overduidelijke kenmerken dat je diep in Rajasthan bent.







Ik stootte op een familiezaakje dat Bangels vervaardigt - een typisch Indisch sierraad/armband voor vrouwen - en heb er prompt enkele gekocht.







Foto! Foto!



Muurschilderingen in de typische Rajput stijl.











Tijdens men bezoek aan het fort heb ik een gids genomen, iets wat in dit geval meerwaarde bracht. Het fort is verlaten sinds 48 en heeft grote schade geleden. De laatste eigenaar, de Maharadja van Bundi leefde immers in Engeland en was kinderloos. Hij is in Januari dit jaar overleden en het hele complex is nu in handen van een neef die wel over de nodige middelen beschikt en blb plannen heeft om het gebouw te restaureren. Bundi staat immers bekend voor zen zeer waardevolle muurschilderingen, die je moeilijk te foto stelt vanwege een begrijpelijk verbod op flash.

Na Udaipur vond ik Bundi in elk geval weer een dikke meevaller en was ik uitgerust voor Agra, men laatste stop alvorens naar Delhi te keren voor men vlucht huiswaarts...

F

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

vrijdag 9 april 2010

Udaipur (8 - 11 Apr 10)

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive

Udaipur, gekend onder menig titel zoals City of Lakes, Venice of India en anders moois. Gek dat ik daar niet zo veel van gemerkt heb. Vanwege twee opeenvolgende povere moessons zijn de meren niet erg gevuld. Bovendien is het lastig om aan de oevers van de meren te geraken, daar de stad volgebouwd is met hotels en restaurants...





In een van de meren van Udaipur bevindt zich het hotel waar 007 film Octopussy gedeeltelijk is opgenomen. Het Lake palace hotel - ongeveer 38000 Rs of een jaarloon voor vele Indiërs - herbergt in de Bond saga het hoofdkwartier van Octopussy, de vrouwelijke tegenstrever van Mr "Martini Shaken not stirred"...







Het plaatselijke paleis heb ik ook bezocht, maar vond het niet zo bijzonder...
Had ook een leuke avond met een Frans koppeltje, en het dobbelstenenspelletje dix milles....





Hoogtepunt van het ganse verblijf was de kookles bij Shashi, een vijf uur durende introductie in de bereiding van 9 van Indias lekkerste schotels... Sashi is een Brahmaanse vrouw met een levensverhaal, wat het ganse gebeuren eens zo interessant maakte...

Vanwege haar kaste is de kookcursus strikt vegetarisch. Vegetarisme is in India eerder de norm is dan de uitzondering. Veel mensen verkiezen vegetarisch te eten vanwege hun geloofsovertuiging... Dit alles is echter geen erg, want de bereidingen zijn een plezier voor de smaakpapillen !





Na de masala chai - kruidenthe op basis van melk -, werden enkele gefrituurde snacks bereid -> aardappel, ajuin en groentenmix pakoda om de eerste honger te stillen.



Nadien lag de focus op masala - dit woord heeft talloze betekenissen, naargelang de context waarin je het gebruikt. In het geval van aloo gobi - aardappel bloemkool - is het een kruidenbereiding waarin je je groenten gaat koken.

Nadien volgde de bereiding van groenten pulau, een kruidige rijst - groentenmix, gevolgd door de bereiding van kruidenkaas uit curd - volle yoghurt en een bijhorende tomaten ajuin masala en de bereiding van het naan deeg.



Vervolgens leerden we de bereiding van chapati (ook roti genoemd), in gans India de basis bij elke maaltijd, bereid uit uit kikkererwten meel,bakpoeder, zout en water, gebakken op een hete plaat zonder vet. Parantha, daarentegen, is knal hetzelfde, maar dan gebakken met boter... Het bakken van naan volgt eenzelfde procedé.

Naargelang je wens kan je groentenmix of kokosnoot en suiker in de bereiding toevoegen, en zo krijg je leuke varianten die kunnen dienen als waardige beischotel of dessert...

Gelukkig hebben we een uitgebreide tekst met alle ingrediënten en bereidingswijzen meegekregen, zodat we het thuis vlotjes kunnen overdoen.





Zoals reeds gezegd heeft Sashi een levensverhaal. Drie jaar geleden waste ze nog kleding voor enkele hotels, a rata van 1 tot 2 rupees per stuk.

Sashi is weduwe, haar man is 9 jaar geleden vermoord door zen beste "vriend", voor 40 000 Rs - ongeveer 670 Euro. Samen met zen vriend had haar man een kleine zaak opgezet.



Op een gegeven moment hadden ze veel geld gemaakt en diende dit verdeeld - 50/50. De hebzuchtige vriend zag dit niet zitten en wou niet delen. Shashis man is verdoofd geworden tijdens het zakendiner, en tijdens zen slaap gewurgd geworden door zen zakenpartner en twee kompanen. Initieel probeerden ze het te verkopen als een natuurlijke dood - Shashis man was moe geworden, is blijven slapen en is niet wakker geworden. Gelukkig heeft forensisch onderzoek deze these verworpen en is de moord ontdekt geworden.

Shashi was 31, had twee kinderen van 7 en 10 jaar en ouderloos. Om aan geld te geraken is ze kleding beginnen wassen voor hotels... haar schoonouders vonden dit echter schande - vanwege haar kaste is dit "not done", en hebben haar verstoten. Alle financiële hulp viel weg, op de koop toe had ze schulden bij haar schoonouders die haar huur en elektriciteit begonnen aan te rekenen het moment dat haar man overleed.

En de gemeenschap in Udaipur reageerde gelijkaardig. Een vrouw die haar man overleefd is een zeer slecht gezelschap - weduwes brengen ongeluk en zijn dus niet erg geliefd. Ondanks dat Shashi natuurlijk geen schuld trof...

Bovendien kwam de moordenaar van haar man vrij via omkoping...corruptie dus en heeft ie zo maar een jaar vast gezeten.

Als bij job is ze op een gegeven moment beginnen koken voor een restaurant. Enkele tevreden Australiërs vonden het eten zo lekker en hebben haar twee jaar geleden aangeraden een kookcursus op te zetten.

Shashi was het Engels niet machtig en heeft via dit koppel haar eerste introductie in de taal gehad. Eenmaal de bal aan het rollen, hebben talloze klanten in haar kookcursus haar geholpen - het uittypen van de recepten in word, het vertalen in verschillende talen, etc etc...

Vandaag is haar cursus terecht een voltreffer en wordt ie aangeraden door de meeste reisgidsen - en terecht. Kleren wassen doet ze niet meer, het contact met haar schoonouders en de buurt is niet hersteld. Haar beide zonen studeren hotel management resp IT en dienen behulpzaam te zijn in het huishouden. Iets zeer uitzonderlijk in traditioneel India, zonen die dienen te werken in het huishouden...

Bovendien geeft ze onderdak aan een adolescent buurmeisje dat recent haar beide ouders is verloren, en nu haar beste (en bijna enige) vriendin is...



Dit ganse verhaal is gedurende de ganse avond verteld geworden - de bal ging aan het rollen bij de standaard vragen over haar gezin etc...

Alweer een vorm van "Ongeloofelijk India" - "Incredible India" - de slagzin die India wereldwijd gebruikt om het toerisme te promoten...

Het was een onvergetelijke avond in het gezelschap van een ongeloofelijk sterke vrouw...
Shashis cooking course - de website



F

Terug naar sitemap

Link naar fotoalbum op MSN Skydrive



My Travel weergeven op een grotere kaart