Link naar fotoalbum op MSN Skydrive – Chiang Mai
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive – Nong Khia
Chiang Mai heb ik twee jaar geleden als deftig bezocht, tijdens men eerste trip naar Azië. Waarom dan terugkeren? Omdat ik verlekkerd ben op de Thaise keuken en een kookcursus Thais dringend van doen was...
Twee dagen uitgebreid "cursus" aan de Chiang Mai Thai Cookery School, telkens gevolgd door een deel praktisch deel koken. Dit alles onder begeleiding van een vermaard Thais kok; Sompon Nabnian en of zen assistenten. Geen saaie cursus, wel uitgebreide uitleg over ingrediënten en bereidingswijzen, gespekt met de nodige humor...
Bovendien er weer enkele leuke mensen ontmoet...12 schotels, waaronder het overgekende pad thai, enkele overheerlijke curies en desserts later, mocht ik blij vaststellen dat ik geen grammetje was toegekomen...
Daarnaast ben ik uitgebreid aan een luxueus zwembad gaan liggen om lekker te genieten van men nieuw aangeschafte boek : "Wild Swans ; Three daughters of China" van Jung Chang. Gekocht in Chiang Mai, en uitgelezen alvorens vertrek. Een absolute must voor wie meer wil weten over het China van de 20 e eeuw en een zeer uitgebreide weergave over het leven onder het regime van Mao... Zonder meer een absoluut literair hoogtepunt op deze reis.
Verder heb ik "1984" van George Orwell aangeschaft, en "The kite runner" van Khaled Hoeseini - dit alles om men bib wat te versterken, want boeken zijn niet overal te verkrijgen en reizen zonder leesvoer is toch minder leuk.
Ben ook enkele van de vele avondmarkten afgestrold, op jacht naar eventuele kerstcadeaus...De eerste avond samen met een toffe Zwitserse een heerlijke Koe Pannekoek gegeten, de avond nadien alleen op pad, kwam ik Alex - iemand van op de kookcursus - tegen.
Na 5 dagen verbleven te hebben in Chiang Mai scheidden onze wegen. Emma vertrok naar Pai, ikzelf naar Nong Khai, aan de Mekong en op de grens met Laos.
De reis heb ik ondernomen met een locale nachtbus. Onderwege heb ik gesproken met Rawirian, een kloeke 62 jarige Thaise onderwijzeres. Rawirian heeft me uitgebreid en fier verteld over haar drie kinderen en hun carrière; twee zonen, vliegtuig resp computer ingenieurs, en een dochter lerares. Bovendien hadden ze allen in het buitenland gestudeerd, en is ze zelf reeds enkele keren in de States en Australië geweest... Een interessante dame, en alweer een kijk op een aspect van het Thailand in de 21 e eeuw.
In Nong Khai ontmoette ik Franseska, een Duitse, met wie ik het dorp en het naburige Boeddha park heb bezocht. Dit vreemde park, van de , bevat talloze vreemde Hindu en Boedd histisch geïnspireerde beelden. Allen vervaardigd in beton - snel, makkelijk en goedkoop - dixit de reeds overleden kunstenaar.
Bovendien is er een tombe, eigenlijk meer een soort glazen stulp, waarin het lichaam
van Luang Pa Bunleua Sulilat zich bevind. Er is ook een kamer waarin talloze foto's van de man hangen, waarbij de ogen op een vreemde/grappige manier worden geaccentueerd. Dit alles geeft het geheel een soort sektarische indruk...
Bovendien bevindt er zich in Laos een gelijkaardig park, van de zelfde kunstenaar. Dit park is eigenlijk de voorganger van het park in Thailand. Luang Pa Bunleua Sulilat heeft Laos immers verlaten voor Thailand in 1978 toen de communisten aan de macht kwamen en Boeddhisme en kunst etc niet er gewenst waren.
De volgende dag zijn we doorgereisd naar Vientianne, de hoofdstad van Laos.
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive – Chiang Mai
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive – Nong Khia
Geen opmerkingen:
Een reactie posten