Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Het waren rustige dagen in Luang Prabang.
Voet en body massages, fruitsmoothies, lekker eten, de stad bezoeken, zwemmen, leesvoer kopen (A thousend splendid suns - Khalid Khomeini), beetje internetten, over de marktjes strollen, gezellig op café gaan, lezen over Laos en men plannen opmaken...
Belangrijkste events waren het bezoek aan de Kuang Si watervallen. Deze feeërieke watervallen bevinden zich 34 km buiten Luang Prabang. Gebeten om te fietsen, ben ik samen met Mark s morgens vertrokken. Mark op een Mountain Bike, ik op een damesfiets met 1 versnelling...
Na 6 km, en de eerste serieuze helling, was er van Mark geen spoor meer. Na een half uur wachten besloot ik dan maar zonder hem door te rijden. Na twee uurtjes trappen was ik ter plekke. Bezweet, maar tevree dat de hellingen nog steeds geen probleem vormen...
De watervallen zelf zijn buitengewoon, als uit een sprookjesboek... bekijk de foto's zou ik zeggen, want dat zegt meer dan woorden. Bovendien kan je er zwemmen, wat ik dus uitgebreid gedaan heb.
Rond de middag kwam Mark toe. Die was terug naar Luang Prabang afgezakt en met een tuk tuk gekomen...
Kort na de middag ben ik terug naar Luang Prabang gefietst...
Het voelde terug gelijk in Vietnam, fietsen door de dorpjes, overal vriendelijke Savadies (hallo!) en vele locals die vriendelijk lachen. Met dien verschil dat er veel toeristen met airco busjes passeerden, op weg naar of van dezelfde watervallen. Tja, sommige mensen weten niet wat ze missen...
Ook het bezoek aan het Nationaal Museum vond ik een hoogtepunt in Luang Prabang. Dit museum is gevestigd in het vroegere koninklijk paleis, dat zich dus niet in Vientiane bevond.... een leuk en niet overdreven groot paleis dat toch een mooi beeld geeft over de hoe de blauwbloeden in Laos leefden. Spijtig genoeg mogen er geen foto's getrokken worden...De koloniaal aandoende vertrekken,de glasmozaïeken en de talrijke muurschilderingen, slaapvertrekken en cadeaus staan dus niet op gevoelige plaat...
Daarnaast was er het bezoek aan de talrijke tempels, waarbij de ontmoeting met een novice - Ngoi - me nog lang gaat bijblijven. Ngoi is novice aan de Xieng Thong tempel, de belangrijkste tempel in Luang Prabang , het Boeddhistisch en cultureel centrum van Laos.
De talrijke kloosters, die steeds bij een tempel horen, zijn overal druk bevolkt met novicen. Vaak jongens uit armere streken die hun jeugdige leven opofferen - geen alcohol, geen vriendin en zeker geen standaard jeugd -, maar zo wel de kans krijgen een deftige scholing te bekomen die ze anders niet kunnen veroorloven. Naast de obligate boeddisthische leer, is er tijd om andere cursussen te doorgronden...
Een van de vele novicen is dus Ngoi. Naast de uitleg over Xieng Thong en het novice schap, heeft Ngoi me veel verteld over zen persoonlijk ambities - Engels en Japans studeren, gids worden, iets meer van de wereld zien als enkel Luang Prabang en zen thuisdorp -, het leven in Laos etc etc...Bovendien stelde ie veel vragen over Europa, en dus was het ook voor hem interessant...
Een leuk weetje dat ie me verteld heeft is hoe een monnik van een novice te onderscheiden. Monniken dragen beide schouders bedekt, novicen slechts een. Bovendien zullen monniken hun bedelpot verbergen onder hun kleding tijdens de ochtendlijke bedelronde, terwijl de novicen dit niet doen.
Kortom, Luang Prabang is me wel bevallen, en ben er dus ook een tijdje gebleven...
F
Terug naar sitemap
Link naar fotoalbum op MSN Skydrive
Geen opmerkingen:
Een reactie posten